Nawigacja

Dokumenty szkoły

Program wychowawczo-profilaktyczny szkoły

PROGRAM_WYCHOWAWCZOPROFILAKTYCZNY_2X.docx

 

Program wychowawczo-profilaktyczny

Szkoły Podstawowej

im. Miłośników Przyrody w Laskownicy

 

 

 

I.  Wprowadzenie

         Program wychowawczo-profilaktyczny został utworzony przy udziale rodziców, uczniów i nauczycieli z uwzględnieniem wyników przeprowadzonej diagnozy, która obrazuje aktualną sytuację  wychowawczo-profilaktyczną w szkole.

Badania diagnostyczne dotyczące sytuacji wychowawczo-profilaktycznej zostały przeprowadzone w sierpniu 2020 r.

      Działania wychowawcze Szkoły mają charakter systemowy i podejmują je wszyscy nauczyciele zatrudnieni w Szkole, wspomagani przez dyrekcję oraz pozostałych pracowników Szkoły. Program wychowawczo-profilaktyczny jest całościowy i obejmuje rozwój ucznia w wymiarze: intelektualnym, emocjonalnym, społecznym i zdrowotnym.

           Kluczem do działalności wychowawczej Szkoły jest oferta skierowana do uczniów oraz rodziców zawarta w Koncepcji Pracy Szkoły.

 

 

 

 

 

 

I.  Wprowadzenie

         Program wychowawczo-profilaktyczny został utworzony przy udziale rodziców, uczniów i nauczycieli z uwzględnieniem wyników przeprowadzonej diagnozy, która obrazuje aktualną sytuację  wychowawczo-profilaktyczną w szkole.

Badania diagnostyczne dotyczące sytuacji wychowawczo-profilaktycznej zostały przeprowadzone w sierpniu 2020 r.

      Działania wychowawcze Szkoły mają charakter systemowy i podejmują je wszyscy nauczyciele zatrudnieni w Szkole, wspomagani przez dyrekcję oraz pozostałych pracowników Szkoły. Program wychowawczo-profilaktyczny jest całościowy i obejmuje rozwój ucznia w wymiarze: intelektualnym, emocjonalnym, społecznym i zdrowotnym.

           Kluczem do działalności wychowawczej Szkoły jest oferta skierowana do uczniów oraz rodziców zawarta w Koncepcji Pracy Szkoły.

Pierwszymi wychowawcami swoich dzieci są rodzice. Nauczyciele wspomagają ich wszechstronny i harmonijny rozwój, a uczeń akceptuje siebie i jest otwarty na potrzeby drugiego człowieka, żyje nie tylko z drugim, ale i dla drugich.

Wychowanie to proces wspomagania człowieka w rozwoju, ukierunkowany na osiągnięcie pełni dojrzałości fizycznej, psychicznej, społecznej i duchowej.

Profilaktyka to proces wspomagania człowieka w radzeniu sobie z trudnościami zagrażającymi prawidłowemu rozwojowi i zdrowemu życiu, a także ograniczenie i likwidowanie czynników blokujących i zaburzających zdrowe życie.

Profilaktyka winna wspomagać proces wychowania, a wychowanie tworzy integralną całość z wiedzą i kreowaniem umiejętności, poprzez które formuje się osobowość młodego człowieka. Nie wolno ich rozdzielać, gdyż wychowanie musi posiłkować się wiedzą, w której zapisane jest doświadczenie.

Program wychowawczo - profilaktyczny szkoły dostosowany jest do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb naszego środowiska lokalnego i obejmuje wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym i profilaktycznym.

        Chcemy, aby nasza szkoła była bezpieczna, by panował w niej klimat sprzyjający pracy uczniów i nauczycieli. Dążymy do tego, aby nasi uczniowie byli kulturalni, odpowiedzialni, komunikatywni, kreatywni i empatyczni, aby panowało poczucie przynależności do grupy (klasy, szkoły), którą łączą więzi koleżeństwa i przyjaźni.

Program przeznaczony jest do realizacji przez wychowawców klas podczas godzin z

wychowawcą we współpracy z nauczycielami wszystkich przedmiotów, pedagogiem,

 logopedą i pozostałymi pracownikami szkoły, w zależności od stanu zasobów, potrzeb klasy oraz przy współpracy z rodzicami i środowiskiem lokalnym.                                               

 Podstawa prawna:

- ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r.  (Dz. U. z 2016 r. poz. z późn. zm.),

- ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (tekst ujedz.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1148 i 1078),

- ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo Oświatowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 60),

- Powszechna Deklaracja Praw Człowieka,

- Konwencja o Prawach Człowieka,

- Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r. ,

- ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r. poz. 967, 2245 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1287),                                                                                                                                

- Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (HYPERLINK "http://dziennikustaw.gov.pl/du/2017/356"Dz.UHYPERLINK "http://dziennikustaw.gov.pl/du/2017/356". z 2017 r. poz. 356; Dz. U. z 2018r. poz. 1679),

- Statut Szkoły,

- Koncepcja funkcjonowania i rozwoju Szkoły Podstawowej im. Miłośników Przyrody w Laskownicy

 

 

II.  Charakterystyka środowiska wychowawczo-profilaktycznego.

              Szkoła Podstawowa im. Miłośników Przyrody w Laskownicy powstała w roku 1900, a pierwsza kronika została założona w 1948 roku przez ówczesnego kierownika Szkoły Jerzego Struka. Wraz z wprowadzeniem nowej reformy szkolnictwa, szkoła została przekształcona w ośmioklasową placówkę, w której znajduje się jeden oddział przedszkolny.

Kadra pedagogiczna naszej szkoły to ludzie kompetentni, posiadający doświadczenie, życzliwi, ale wymagający. Nasi nauczyciele są aktywni zawodowo, odczuwają potrzebę kształcenia 1ustawicznego, doskonalą własny warsztat pracy. Zatrudniamy specjalistów, tj. nauczycieli posiadających co najmniej dwa kierunki studiów.

Środowisko szkolne:

  1. szkoła jest otwarta na kontakty ze środowiskiem lokalnym,
  2. organizowane są różne imprezy i zawody szkolne oraz międzyszkolne,
  3. klimat szkoły sprzyja pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej,
  4. szkoła osiąga wysokie wyniki nauczania,
  5. pracownia komputerowa podłączona jest do Internetu,
  6. szkoła spełnia oczekiwania edukacyjne uczniów i rodziców,
  7. jest pozytywnie postrzegana w środowisku,
  8. na bieżąco współpracuje z różnymi ośrodkami – PPPP, MGOPS-em, GCKiB
  9. ma kontakt z policją, psychologiem oraz innymi osobami zapraszanymi przez szkołę,
  10. utrzymane są pozytywne relacje z rodzicami.

 

III. Ustalenie wartości uznawanych przez społeczność szkolną.

        Misja i wizja szkoły

„Dobre wychowanie, rzetelna nauka, świetna zabawa’’

W szkole:

  • uczymy demokracji;
  • promujemy świat wartości;
  • zapewniamy nowoczesną ofertę edukacyjną;
  • zapewniamy klimat do nauki.

Wartości uznawane przez społeczność szkolną to:

  • poszanowanie wartości i godności ludzkiej;
  • uczciwość, szczerość, wiarygodność;
  • rzetelność i odpowiedzialność, sumienność;
  • prawdomówność;
  • sprawiedliwość;
  • szacunek do języka ojczystego, kultury, historii i tradycji narodowej;
  • ogólnoludzkie normy i wartości etyczne;
  • doskonalenie cech osobowości, poczucie własnej wartości;
  • kultura osobista;
  • kształtowanie postawy obywatelskiej i patriotycznej;
  • pomoc potrzebującym;
  • zapobieganie dyskryminacji;
  • kreatywność.

 

IV. Sylwetka absolwenta

 ABSOLWENT SZKOŁY:

  • ma świadomość, życiowej użyteczności edukacji;
  • potrafi planować swoją przyszłość;
  • podejmuje inicjatywy i jest twórczy;
  • potrafi podejmować samodzielnie decyzje i ponosi za nie odpowiedzialność;
  • potrafi funkcjonować w demokratycznym społeczeństwie, we współczesnym świecie;
  • cechuje go postawa rzetelnej pracy;
  • prowadzi higieniczny styl życia;
  • ma świadomość zagrożeń cywilizacyjnych pojawiających we współczesnym świecie, potrafi się przed nimi bronić;
  • postępuje zgodnie z przyswojonym systemem wartości.

 

V. Cele ogólne programu wychowawczo-profilaktycznego

              Celem kształcenia ogólnego w szkole podstawowej jest kształtowanie u uczniów postaw warunkujących sprawne i odpowiedzialne funkcjonowanie we współczesnym świecie.

(…) W procesie kształcenia ogólnego szkoła podstawowa kształtuje u uczniów postawy sprzyjające ich dalszemu rozwojowi indywidualnemu i społecznemu. W rozwoju społecznym bardzo ważne jest kształtowanie postawy obywatelskiej, postawy poszanowania tradycji i kultury własnego narodu, a także postawy poszanowania dla innych kultur i tradycji. Szkoła podejmuje odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji.

Program wychowawczo-profilaktyczny wspomaga wychowawczą rolę rodziny i prawidłowy rozwój uczniów. Kształcenie w szkole podstawowej stanowi fundament wykształcenia. Zadaniem szkoły jest łagodne wprowadzenie dziecka w świat wiedzy, przygotowanie do wykonywania obowiązków ucznia oraz wdrażanie do samorozwoju. Szkoła zapewnia bezpieczne warunki oraz przyjazną atmosferę do nauki, uwzględniając indywidualne możliwości i potrzeby edukacyjne ucznia. Najważniejszym celem kształcenia w szkole podstawowej jest dbałość o integralny rozwój biologiczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny i moralny ucznia. Kształcenie w szkole podstawowej trwa osiem lat i jest podzielone na dwa etapy edukacyjne:

 1)  I etap edukacyjny obejmujący klasy I–III szkoły podstawowej – edukacja wczesnoszkolna,

 2) II etap edukacyjny obejmujący klasy IV–VIII szkoły podstawowej.

Kształcenie ogólne w szkole podstawowej ma na celu:

 1) Wprowadzanie uczniów w świat wartości, w tym ofiarności, współpracy, solidarności, altruizmu, patriotyzmu i szacunku dla tradycji, wskazywanie wzorców postępowania i budowanie relacji społecznych, sprzyjających bezpiecznemu rozwojowi ucznia (rodzina, przyjaciele).

 2) Wzmacnianie poczucia tożsamości indywidualnej, kulturowej, narodowej, regionalnej i etnicznej.

 3) Formowanie u uczniów poczucia godności własnej osoby i szacunku dla godności innych osób.

4) Rozwijanie kompetencji, takich jak: kreatywność, innowacyjność i przedsiębiorczość.

5) Rozwijanie umiejętności krytycznego i logicznego myślenia, rozumowania, argumentowania i wnioskowania.

6) Ukazywanie wartości wiedzy jako podstawy do rozwoju umiejętności.

7) Rozbudzanie ciekawości poznawczej uczniów oraz motywacji do nauki.

8) Wyposażenie uczniów w taki zasób wiadomości oraz kształtowanie takich umiejętności, które pozwalają w sposób bardziej dojrzały i uporządkowany zrozumieć świat.

 9) Wspieranie ucznia w rozpoznawaniu własnych predyspozycji i określaniu drogi dalszej edukacji.

10) Wszechstronny rozwój osobowy ucznia przez pogłębianie wiedzy oraz zaspokajanie i rozbudzanie jego naturalnej ciekawości poznawczej.

11) Kształtowanie postawy otwartej wobec świata i innych ludzi, aktywności w życiu społecznym oraz odpowiedzialności za zbiorowość.

12) Zachęcanie do zorganizowanego i świadomego samokształcenia opartego na umiejętności przygotowania własnego warsztatu pracy.

 13) Ukierunkowanie ucznia ku wartościom. Jednocześnie wskazuje sposób działań interwencyjnych dotyczących zdiagnozowanych zagrożeń.

 

 

 

Cele programu wychowawczo-profilaktycznego:

  1. Podejmowanie oddziaływań wychowawczych zmierzających do wszechstronnego rozwoju osobowości ucznia, uwzględniającego jego predyspozycje psychiczne, fizyczne, emocjonalne, intelektualne oraz jego środowisko rodzinne i kulturowe.
  2. Ukształtowanie postaw społecznych i obywatelskich ucznia w duchu poszanowania dla tradycji narodowych i lokalnych zmierzających w kierunku wyboru wartości uznanych za najważniejsze przez uczniów, rodziców, nauczycieli i pracowników szkoły: bezpieczeństwo, nauka, rodzina, zdrowie, prawda, odpowiedzialność, szacunek, patriotyzm.
  3. Kształtowanie poczucia tożsamości narodowej, przynależności do społeczności szkolnej, lokalnej i regionalnej, świadomości swoich praw i obowiązków.
  4. Zaznajamianie z zagrożeniami bezpieczeństwa i zdrowia oraz uczenie prawidłowej reakcji na te zagrożenia, zapobieganie uzależnieniom.
  5. Kształtowanie nawyków kulturalnego zachowania, efektywnej współpracy, komunikowania się z rówieśnikami i dorosłymi oraz wdrażanie do życia w społeczności szkolnej i w grupie rówieśniczej.
  6. Wspieranie rozwoju intelektualnego, przygotowanie do odbioru dóbr kultury i sztuki, upowszechnianie czytelnictwa, szanowanie dorobku narodowego przy jednoczesnym otwarciu się na wartości europejski.
  7. Zapobieganie zachowaniom agresywnym.
  8. Kształtowanie właściwych nawyków higienicznych i zdrowotnych, umiejętności dokonywania wyboru zachowań chroniących zdrowie własne i innych ludzi, propagowanie ekologicznego i zdrowego stylu życia. Wspieranie ucznia w procesie nabywania wiedzy, sprawności, postaw i nawyków, które zapewniają mu przygotowanie do racjonalnego i godnego życia oraz kontynuacji nauki na dalszym etapie.
  1. Cele szczegółowe programu wychowawczo-profilaktycznego.

           Program wychowawczo-profilaktyczny dzieli się na dwie części. Część profilaktyczna to działania mające na celu zapobieganie niepożądanym zjawiskom w rozwoju i zachowaniu się uczniów. Obejmuje eliminowanie czynników zachowań ryzykownych oraz wzmacnianie działań chroniących przed niepożądanymi zjawiskami. Ma szczególne znaczenie wśród młodych ludzi, w których rozwija się ustalanie hierarchii wartości, kształtują się relacje z innymi ludźmi, buduje się poczucie pewności siebie. Skierowana jest do wychowawców  nauczycieli i uczniów.

            Druga część programu opisuje treści i działania skierowane do uczniów, związane  z realizacją misji wychowawczej szkoły oraz zadań w zakresie wychowania i opieki. Nauczyciele są zobowiązani do podejmowania działań mających na celu zindywidualizowane wspomaganie rozwoju każdego ucznia dostosowanie do jego potrzeb i możliwości. 

Cele szczegółowe programu wychowawczo-profilaktycznego:

  1. Kształcenie umiejętności rozwiązywania problemów oraz radzenia sobie z przejawami przemocy.
  2. Wdrażanie do prawidłowego podejmowania norm zachowań przyjętych przez społeczeństwo.
  3. Rozwijanie poczucia odpowiedzialności za wspólne mienie.
  4. Zachęcenie do aktywnego spędzania wolnego czasu.
  5. Uświadomienie uczniom skutków picia alkoholu i zażywania nikotyny

substancji psychoaktywnych oraz uzależnienia od Internetu i telefonów                komórkowych.

  1. Rozwijanie umiejętności interpersonalnych, kształcenie umiejętności zachowania się w różnych sytuacjach, doskonalenie technik asertywnych.            
  2. Kształtowanie postaw tolerancji i szacunku dla innych.
  3. Uświadomienie zagrożeń związanych z pracą dzieci we własnych gospodarstwach rolnych.
  4. Kształtowanie przekonań wśród dzieci i rodziców o konieczności przestrzegania zasad bezpieczeństwa przy wykonywaniu pracy.
  5. Tworzenie atmosfery sprzyjającej wizerunkowi i integracji szkoły.
  6. Podejmowanie działań ekologicznych.
  7.  Wiemy,  że szkoła jest sprzymierzeńcem naszych rodziców w procesie wychowania.
  8. Jesteśmy przygotowani do funkcjonowania w grupie rówieśniczej.
  9. Jesteśmy aktywni w społeczności lokalnej.
  10. Szanujemy własny kraj.
  11. Jesteśmy świadomi przynależności do Unii Europejskiej.
  12. Rodzice współtworzą strategie działania szkoły.
  13. Nasi rodzice uczestniczą w realizacji działań edukacyjno – wychowawczych.
  14. Każdy z nas ma równe szanse.
  15. Procesy edukacyjne i wychowawcze są dopasowane do naszych możliwości.
  16. Rozwijamy umiejętności rozwiązywania problemów na bazie logicznego i abstrakcyjnego myślenia, myślenia algorytmicznego.
  17. Kształtujemy swój charakter i postawę moralną w oparciu o system wartości.
  18. Możemy rozwijać swoje zainteresowania, jesteśmy aktywnymi odbiorcami kultury. 
  19. Wdrażanie nowej podstawy programowej kształcenia ogólnego w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych.
  20. Czytamy coraz więcej.
  21. Potrafimy bezpiecznie korzystać z Internetu i mediów społecznościowych.
  22. Dbamy o zdrowy i higieniczny tryb życia.

 

VII. Plan działań wychowawczych

UCZEŃ JAKO CZŁONEK RODZINY, GRUPY RÓWIEŚNICZEJ, SPOŁECZNOŚCI  LOKALNEJ, NARODOWEJ I EUROPEJSKIEJ

Cel szczegółowy: wiemy,  że szkoła jest sprzymierzeńcem naszych rodziców w procesie wychowania

Działania

Sposoby realizacji

Poznanie struktury rodziny, historia rodziny

zajęcia wychowawcze,

zajęcia edukacyjne,

uroczystości z udziałem członków rodzin uczniów,

wywiady środowiskowe

Uświadomienie znaczenia pozytywnych więzi i relacji w rodzinie, grupie społecznej i okazywanie szacunku ludziom starszym

Poznanie środowiska rodzinnego ucznia.

Organizacja spotkań klasowych  z rodzicami

Poznanie dokumentów prawnych dotyczących relacji  w rodzinie, np.: Konwencja Praw Dziecka,  Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie

 

Cel szczegółowy: jesteśmy przygotowani do funkcjonowania w grupie rówieśniczej

Działania

Sposoby realizacji

Zapoznanie uczniów z prawami i obowiązkami zapisanymi w Statucie szkoły

zajęcia edukacyjne,

zajęcia wychowawcze,

wycieczki,

spotkania integracyjne,

działalność sekcji, Samorządu Uczniowskiego

Kształtowanie poczucia przynależności do społeczności szkolnej

 Stworzenie klasowego kontraktu dotyczącego zasad zachowania

Integracja zespołu klasowego  poprzez organizację różnych grupowych przedsięwzięć

Rozwijanie samorządności uczniów

Organizowanie koleżeńskich grup wsparcia dla uczniów

 

Cel szczegółowy: jesteśmy aktywni w społeczności lokalnej

Działania

Sposoby realizacji

 Poznawanie historii regionu, miejscowości, szkoły

zajęcia edukacyjne,

zajęcia wychowawcze,

tworzenie tablic, okolicznościowych,

prezentacja działań na stronie internetowej szkoły,

udział w konkursach gminnych, powiatowych, itp.

Uczestnictwo w uroczystościach odbywających się na terenie gminy, wsi

Uczestnictwo w konkursach regionalnych

Promowanie działalności szkoły w środowisku

 

Cel szczegółowy: szanujemy własny kraj

Działania

Sposoby realizacji

Poznanie symboli własnego państwa i szacunek wobec nich

zajęcia wychowawcze,

zachowanie podczas uroczystości szkolnych,

wyjazdy krajowe

Udział w uroczystościach upamiętniających rocznice i święta państwowe

Poznajemy własny kraj

                  

Cel szczegółowy: jesteśmy świadomi przynależności do Unii Europejskiej

Działania

Sposoby realizacji

Poznawanie zwyczajów w krajach UE

projekty edukacyjne,

działalność  SU,

programy unijne

Realizacja międzynarodowych projektów edukacyjnych

 

WSPÓŁPRACA Z RODZICAMI

Cel szczegółowy: nasi rodzice współtworzą strategie działania szkoły

Działania

Sposoby realizacji

Rozpoznanie oczekiwań rodziców w sprawie działań wychowawczych i profilaktycznych podejmowanych przez nauczycieli

badania ankietowe,

prace w zespołach zadaniowych,

wywiadówki

 

 

 

 Udział rodziców w przygotowaniu dokumentacji szkoły

Organizowanie spotkań nauczycieli z rodzicami

Integracja działań wychowawczo-profilaktycznych szkoły i rodziców

Zapoznanie rodziców z programem wychowawczo-profilaktycznym oraz innymi prawnymi aktami szkoły

 

                 

Cel szczegółowy: nasi rodzice uczestniczą w realizacji działań edukacyjno - wychowawczych

Działania

Sposoby realizacji

Doskonalenie kompetencji wychowawczych rodziców i nauczycieli na podstawie rozpoznanych potrzeb

spotkania rodziców ze specjalistami, wywiadówki,

uroczystości klasowe i szkolne

Rozpowszechnianie zasad wewnątrzszkolnego oceniania

Udział rodziców w przygotowaniu uroczystości szkolnych, klasowych

 

WSZECHSTRONNY ROZWÓJ OSOBOWOŚCI UCZNIÓW

Cel szczegółowy: procesy edukacyjne i wychowawcze są dopasowane do naszych możliwości

Działania

Sposoby realizacji

 Rozpoznawanie potrzeb i możliwości psychofizycznych uczniów

obserwacja pedagogiczna,

wielostopniowe nauczanie

 

 Indywidualizacja procesu edukacyjnego

Podejmowanie działań motywujących uczniów do nauki

Podniesienie jakości edukacji matematycznej, przyrodniczej i informatycznej

stosowanie metod sprzyjających logicznemu myśleniu, wdrażanie metody naukowej, nauki programowania

 

Cel szczegółowy: każdy z nas ma równe szanse

Działania

Sposoby realizacji

Organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych

zajęcia specjalistyczne,

zajęcia edukacyjne

 Stosowanie odpowiednich  do możliwości grupy metod nauczania

Zespoły nauczycielskie

praca zespołów nauczycielskich według planu

 

 

 

 

Cel szczegółowy: rozwijamy umiejętności rozwiązywania problemów na bazie logicznego i abstrakcyjnego myślenia, myślenia algorytmicznego

Działania

Sposoby realizacji

Wykorzystanie programowania wizualnego na lekcjach informatyki i innych przedmiotach

zajęcia edukacyjne

 

 

 

 

Rozwijanie kompetencji informatycznych

 

Cel szczegółowy: kształtujemy swój charakter i postawę moralną w oparciu o system wartości

 

Działania

Sposoby realizacji

 Wprowadzenie tematyki dotyczącej emocji i ich rozpoznawania

zajęcia wychowawcze,

uroczystości szkolne,

udział w akcjach charytatywnych,

działalność SU

 

Kształtowanie umiejętności, rozpoznawanie swoich mocnych stron oraz pracy nad słabymi

Zapoznanie uczniów z zasadami dobrego zachowania i stosowania form grzecznościowych w różnych sytuacjach

Kształtowanie umiejętności oceny negatywnych postaw i zachowań

Stosowanie zasad oceny zachowania zgodnych z wewnątrzszkolnym systemem oceniania

Poznanie i stosowanie zasad dobrej  komunikacji

Kształtowanie postawy akceptacji dla innych, integracji uczniów w oparciu o dialog i współdziałanie

                            

Cel szczegółowy: możemy rozwijać swoje zainteresowania, jesteśmy aktywnymi odbiorcami kultury                            

Działania

Sposoby realizacji

Przygotowanie oferty zajęć pozalekcyjnych zgodnie z zainteresowaniami uczniów

badania potrzeb,

aktywna działalność  SU,

udział w konkursach,

wyjazdy do kina, teatru

 Współpraca z instytucjami działającymi na rzecz dzieci uzdolnionych

Stworzenie możliwości do podejmowania aktywności społecznej w ramach sekcji SU

 

Cel szczegółowy: wdrażanie nowej podstawy programowej kształcenia ogólnego w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych.

Działania

Sposoby realizacji

Realizacja nowej podstawy programowej.

zajęcia edukacyjne

Tworzenie optymalnych warunków realizacji zadań statutowych do wymagań nowej podstawy programowej.

 

 

Cel szczegółowy: czytamy coraz więcej

Działania

Sposoby realizacji

Organizacja przedsięwzięć promujących czytelnictwo

zajęcia biblioteczne,

zajęcia wychowawcze

Uzupełnienie księgozbioru

 

Cel szczegółowy:   rozwijanie kompetencji matematycznych uczniów

Działania

Sposoby realizacji

Zapoznanie uczestników z metodami wspomagającymi rozwijanie kompetencji matematycznych u uczniów.

zajęcia edukacyjne

Wykorzystanie poznanych metod w pracy z uczniami.

 

 

Cel szczegółowy: potrafimy trafnie wybierać drogę dalszego kształcenia

Działania

Sposoby realizacji

Organizacja kształcenia zawodowego

z doradztwa zawodowego w klasach:  VII, VIII

Organizacja spotkań pedagoga z rodzicami

spotkania pedagoga z rodzicami w wyznaczonym terminie

 

Cel szczegółowy: wykorzystanie w procesach edukacyjnych narzędzi i zasobów cyfrowych oraz metod kształcenia na odległość. Bezpieczne i efektywne korzystanie z technologii cyfrowych.

- zgodnie z kierunkiem realizacji polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2020/2021

Działania

Sposoby realizacji

Ustalenie zasad korzystania z telefonów, komputerów

opracowanie zasad na zajęciach wychowawczych

Wypracowanie systemu oceniania za niewłaściwe zachowania

zapoznanie uczniów z wewnątrzszkolnym systemem oceniania

Akcja „Bezpieczny Internet”

zajęcia komputerowe

Udział w zajęciach rozwijających kreatywność.

zajęcia z wychowawcą

warsztaty plastyczne

 

  1. Plan działań profilaktycznych.

Cel szczegółowy: kształcenie umiejętności rozwiązywania problemów oraz radzenia sobie z przejawami przemocy.

 

Działania

Sposoby realizacji

 Kształcenie umiejętności radzenia sobie ze stresem i rozwiązywaniem konfliktów

dyżury nauczycieli podczas przerw

Szybkie reagowanie na przejawy agresji i przemocy

 

spotkania z pedagogiem

Pozyskiwanie informacji na temat

potencjalnych zagrożeń w środowisku szkolnym

zajęcia edukacyjne, obserwacja uczniów, rozmowy indywidualne

 

Cel szczegółowy: wdrażanie do prawidłowego podejmowania norm zachowań przyjętych przez społeczeństwo.

Działania

Sposoby realizacji

Zapoznanie uczniów z ideą propagowania wolontariatu i niesienia pomocy

zajęcia wychowawcze, pogadanki z wychowawcami, pedagogiem

Rozpoznawanie pożądanych wartości przez ucznia oraz ich respektowanie

zajęcia edukacyjne

Kształcenie odpowiednich norm zachowań

zajęcia edukacyjne

 

Cel szczegółowy: rozwijanie poczucia odpowiedzialności za wspólne mienie.

Działania

Sposoby realizacji

Uświadomienie znaczenia odpowiedzialności za wspólne mienie

zajęcia wychowawcze, pogadanki, zajęcia edukacyjne

 

Cel szczegółowy: zachęcenie do aktywnego spędzania wolnego czasu.

Działania

Sposoby realizacji

Promowanie zdrowego stylu życia

zajęcia wychowawcze, zajęcia edukacyjne

Zachęcanie do ćwiczeń fizycznych

zajęcia sportowe, turnieje

Zwiększenie aktywności ruchowej

zajęcia integracyjne, warsztaty terapeutyczne

 

Cel szczegółowy: stworzenie możliwości udziału w zajęciach sportowo rekreacyjnych.

Działania

Sposoby realizacji

Rozwijanie sprawności fizycznej

zajęcia wychowawcze,

Zachęcanie dzieci do udziału w zajęciach  sportowo-rekreacyjnych

zajęcia sportowe

 

Cel szczegółowy: uświadomienie uczniom skutków picia alkoholu i zażywania nikotyny,

substancji psychoaktywnych oraz uzależnienia od Internetu i telefonów komórkowych.

Działania

Sposoby realizacji

Upowszechnianie informacji o skutkach uzależnień

apele, spotkania ze specjalistą do spraw profilaktyki uzależnień, zajęcia wychowawcze

Uświadomienie zagrożeń i szkodliwości wynikających ze stosowania używek, dopalaczy, komputera i telefonów komórkowych

spotkania z psychologiem, policją, wzbogacenie biblioteki szkolnej w materiały dotyczące profilaktyki uzależnień, prezentowanie działań profilaktycznych na stronie internetowej szkoły, wskazywanie przydatnych stron internetowych

 

Cel szczegółowy: rozwijanie umiejętności interpersonalnych, kształcenie umiejętności

zachowania się w różnych sytuacjach, doskonalenie technik asertywnych.

Działania

Sposoby realizacji

Przeprowadzanie zajęć na temat praw i obowiązków uczniów

zajęcia wychowawcze

Kształtowanie umiejętności świadomego decydowania

zajęcia edukacyjne

Kształtowanie umiejętności oceny negatywnych postaw i zachowań

zajęcia wychowawcze

 

Cel szczegółowy: kształtowanie postaw tolerancji i szacunku dla innych.

Działania

Sposoby realizacji

Promowanie postaw , wzorców i autorytetów krzewiących tolerancję i szacunek dla innych ludzi

zebrania ogólne, apele

Doświadczenia społeczne wzmacniające prawidłowy system wartości

zajęcia wychowawcze, zajęcia integracyjne

 

Cel szczegółowy: podnoszenie poziomu kultury osobistej.

Działania

Sposoby realizacji

Wdrażanie uczniów do podnoszenia poziomu kultury osobistej

zajęcia wychowawcze, rozmowy indywidualne

Uświadamianie skutków złego zachowania

pogadanki, zajęcia edukacyjne

 

Cel szczegółowy: uświadomienie zagrożeń związanych z pracą dzieci we własnych gospodarstwach rolnych.

Działania

Sposoby realizacji

Budowanie poczucia odpowiedzialności za bezpieczeństwo własne i innych

realizacja projektów edukacyjnych

Kształtowanie

umiejętności udzielania

pierwszej pomocy

zajęcia wychowania fizycznego, lekcje edukacji dla bezpieczeństwa

Uwrażliwienie na zagrożenia związane z pracą dzieci w gospodarstwach rolnych

zajęcia wychowawcze

 

Cel szczegółowy: kształtowanie przekonań wśród dzieci i rodziców o konieczności przestrzegania zasad bezpieczeństwa przy wykonywaniu pracy.

Działania

Sposoby realizacji

Zapoznanie na lekcjach wychowawczych ze znakami powszechnej informacji-sygnały alarmowe itp.

warsztaty profilaktyczne z psychologiem, policją, leśniczym, akcje przeciwpożarowe,

zajęcia edukacyjne

Uświadomienie sposobów reagowania w sytuacjach niebezpiecznych

konkursy plastyczne, odgrywanie scenek

Zapoznanie uczniów z procedurami postępowania w sytuacji zagrożenia

zajęcia wychowawcze

 

Cel szczegółowy: tworzenie atmosfery sprzyjającej wizerunkowi i integracji szkoły.

Działania

Sposoby realizacji

Kształcenie pozytywnego wizerunku szkoły w środowisku

zajęcia wychowawcze

Organizacja uroczystości integrujących społeczność szkolną- Wigilia, Koncert Kolęd i Pastorałek, Wielkanoc, Dzień Dziecka

współpraca z rodzicami

 

Cel szczegółowy: podejmowanie działań ekologicznych.

Działania

Sposoby realizacji

Propagowanie postaw ekologicznych

 zbiórka karmy dla zwierząt,

 udział w sprzątaniu świata,

 budowa ekologicznych choinek,

 organizacja Dnia Wiosny,

 zbiórka plastikowych korków

 

Cele szczegółowe: dbamy o zdrowy i higieniczny tryb życia

Działania

Sposoby realizacji

Zapewnienie opieki służb medycznych nad zdrowiem uczniów

badania okresowe uczniów, fluoryzacja zębów, zajęcia edukacyjne, zajęcia integracyjne, zajęcia wychowawcze, spotkania z pielęgniarką, urządzenie kącików czystości, udział w programach  profilaktycznych

 

 

 

 

 

 

Dostosowanie wysokości mebli szkolnych do potrzeb uczniów

Promowanie zdrowego stylu życia

Przeciwdzałanie zachowaniom ryzykownym

 

Realizacja działań, akcji charytatywnych oraz programów wychowawczo-profilaktycznych

- ,,Dzień Bezpiecznego Internetu",

- promowanie postawy ,,Miłośnika Przyrody”,

- ,,Góra grosza",

- ,,List do św. Mikołaja",

- zbiórka plastikowych nakrętek,

- dbanie o miejsca pamięci narodowej,

- zbiórka karmy dla zwierząt ze schroniska w Rozwarzynie,

- ,,Trzymaj formę",

- ,,Mleko oraz owoce i warzywa w szkołach",

- ,,Nie pal przy mnie proszę",

- współpraca z KRUS-em i udział w akcji ,,Bezpiecznie na wsi",

- zapewnienie opieki służb medycznych nad zdrowiem uczniów: fluoryzacja zębów, badania okresowe uczniów, spotkania z pielęgniarką.

Kalendarz uroczystości szkolnych w roku szkolnym 2020/2021

- Uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego,

- Akcja Sprzątania Świata, Święto pieczonego Ziemniaka,

- Wybory do SU,

- Światowy dzień Tabliczki mnożenia,

- Dzień Edukacji Narodowej,

- Dzień Papieski,

- Pasowanie,

- Międzynarodowe Święto Bibliotek Szkolnych,

- Hubertus,

- Święto Odzyskania Niepodległości,

- Międzynarodowy dzień Praw Dziecka,

- Światowy Dzień Pluszowego Misia,

- Andrzejki,

- Koncert Kolęd i Pastorałek, Kiermasz świąteczny,

- Jasełka,

- Wigilie klasowe,       

- Dzień Babci i Dziadka,

- Dzień Bezpiecznego Internetu,

- Pasowanie na czytelnika,

- Walentynki,

- Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego,

- Dzień Kobiet,

- Europejski Dzień Logopedy,

- Międzynarodowy Dzień Teatru,

- Wielkanoc,

- 80. Rocznica zbrodni katyńskiej,

- Światowy Dzień Ziemi Święto Konstytucji,

- Dzień Rodzica, Dziecka i Sportu połączone ze świętem szkoły,

- Memoriał im. J. Sztukowskiego,

- Uroczyste zakończenie roku szkolnego,

 

 

 

 Struktura oddziaływań wychowawczo-profilaktycznych

1. Rada Pedagogiczna:

- określa zadania i sposoby ich realizacji w zakresie wychowania i profilaktyki,

- określa zapotrzebowanie na realizację programu wychowawczo- profilaktycznego,

- dokonuje analizy działań wychowawczo-profilaktycznych.

2. Agresja słowna

Należy bezzwłocznie podjąć działania mające na celu powstrzymanie i wyeliminowanie tego zjawiska

Należy powiadomić wychowawcę klasy i/lub dyrektora, pedagoga/psychologa.

     Wychowawca (pedagog lub psycholog) przeprowadza rozmowę z uczniem mającą na celu wyjaśnienie okoliczności zdarzenia. Rozmowę z ofiarą i agresorem należy przeprowadzić osobno.

     Wychowawca (pedagog/psycholog) przeprowadza rozmowę ze sprawcą i ofiarą w celu ustalenia okoliczności zdarzenia, ustala wraz ze sprawcą formę zadośćuczynienia.

O zaistniałym zdarzeniu należy poinformować rodziców/opiekunów prawnych uczestników zdarzenia.

     Pedagog/psycholog szkolny powinien udzielić pomocy terapeutycznej ofierze przemocy, wskazać, jak należy rodzić sobie w kontaktach z innymi,

W przypadku agresji fizycznej poczucia bezpieczeństwa i wsparcia wymagają również świadkowie ataku. Należy przeprowadzić rozmowę ze świadkami przemocy, wyjaśnić im pojęcie agresji, przypomnieć normy i zasady reagowania na przemoc, ustalić działania w podobnych przypadkach.

W poważnych przypadkach np. uzyskania informacji o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa ściganego na wniosek poszkodowanego powiadamiana jest Policja.

Wobec ucznia przejawiającego zachowania agresywne stosuje się konsekwencje przewidziane w statucie lub regulaminie szkoły.

 

Obowiązki pracowników szkoły

 

Należy:

 

 

 

2. Wychowawca klasy:

- realizuje działania dotyczące wychowania i profilaktyki (lekcje, postawy, działania na terenie szkoły i poza nią),

- integruje i dba o atmosferę zespołu klasowego,

- dba o poczucie bezpieczeństwa i akceptacji ucznia w klasie,

- realizuje zadania w zakresie wychowania i profilaktyki we współpracy z rodzicami,

- rozpoznaje indywidualne potrzeby uczniów oraz analizuje przyczyny niepowodzeń szkolnych,

- wspiera działania zespołu uczącego klasę,

- otacza indywidualną opieką każdego wychowanka,

- kreuje sytuację, w których dziecko aktywnie rozwija wszystkie sfery swojej osobowości,

- rozwiązuje problemy i konflikty w klasie,

- umożliwia  uczniom uczestniczenie w sytuacjach wymagających samodzielności i odpowiedzialności,

- organizuje pomoc psychologiczno – pedagogiczną,

- prowadzi mediacje w sytuacjach trudnych pomiędzy uczniami lub uczniami a nauczycielami,

- współpracuje  z rodzicami uczniów,

- kształtuje  postawy zrównoważonego  reagowania w sytuacjach trudnych oraz właściwy sposób wyrażania ocen i sądów,

- buduje u ucznia własny obraz  w oparciu o rzetelną samoocenę,

- zapoznaje rodziców i uczniów z obowiązującymi w szkole zasadami oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów,

- zapoznaje i przypomina  uczniom oraz rodzicom treść najważniejszych zapisów regulujących funkcjonowanie szkoły.

 

UWAGA ! Kolorem zielonym zaznaczono wnioski uczniów, fioletowym – rodziców,

niebieskim kierunki polityki oświatowej na rok 2020/2021

3. Dyrektor:

- monitoruje pracę wychowawców w zakresie wychowania i profilaktyki,

- współpracuje z podmiotami szkoły oraz instytucjami wspierającymi działania wychowawczo- profilaktyczne.

4. Rada Rodziców:

- zatwierdza program wychowawczo-profilaktyczny w porozumieniu z Radą Pedagogiczną,

- współpracuje z Dyrektorem, Radą Pedagogiczną, Samorządem Uczniowskim.

5. Rodzice:

- przedstawiają Radzie Rodziców opinię na temat wychowania i profilaktyki,

- współpracują i korzystają z pomocy pedagoga, wychowawców,

- wnioskują do odpowiednich organów i instytucji w sprawach dostosowania warunków nauki do potrzeb dziecka.

6. Samorząd Uczniowski:

- pomaga w realizacji działań wychowawczo-profilaktycznych szkoły,

- inicjuje działania służące profilaktyce przeciwko uzależnieniom.

7. Pielęgniarka:

- promuje zdrowy tryb życia,

- sprawuje kontrolę czystości uczniów.

 Sposób realizacji programu          

Realizacja programu odbywać się będzie w ramach:

1. Zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych prowadzonych przez nauczycieli przedmiotów i wychowawców oraz opiekuna SU.

2. Wycieczek, warsztatów terapeutycznych, spotkań okolicznościowych i akcji charytatywnych.

3. Zajęć pozalekcyjnych.

4. Spotkań z rodzicami lub opiekunami.

5. Współpracy z różnymi organizacjami lub instytucjami działającymi na ternie Gminy Kcynia.

 

Metody realizacji programu

1. Metody aktywizujące uczniów, środowisko rodzinne i lokalne:

- projekty edukacyjne,

- apele, prelekcje,

- szkolenie rodziców i nauczycieli,

- konkursy plastyczne,

- teatrzyki,

- zawody sportowe,

- koła zainteresowań,

- wycieczki,

- quizy.

2. Metody eksponujące:

- inscenizacje,

- wystawy prac,

- gazetki szkolne,

- informacje na stronie internetowej.

3.Metody podające:

- mini wykłady,

- pogadanki i dyskusje,

- rozmowy kierowane,

- warsztaty, debaty.

 

Procedury postępowania w sytuacjach zagrożeń.

A. W przypadku uzyskania informacji, że uczeń używa alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia, bądź przejawia inne zachowania świadczące o jego demoralizacji, nauczyciel podejmuje następujące kroki:

- przekazuje informację wychowawcy klasy,

- wychowawca informuje dyrektora szkoły,

- wychowawca wzywa rodziców /prawnych opiekunów ucznia/ i przekazuje im uzyskaną informację; przeprowadza rozmowę z rodzicami i w ich obecności z uczniem. W przypadku potwierdzenia informacji, zobowiązuje ucznia do zaniechania negatywnego postępowania, rodziców zaś do szczególnego nadzoru nad dzieckiem,

- jeśli rodzice odmawiają współpracy lub nie reagują na wezwanie do stawiennictwa w szkole, a nadal napływają informację o przejawach demoralizacji ucznia, szkoła pisemnie powiadamia o zaistniałej sytuacji sąd rodzinny lub policję.

 

B. W przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że na terenie szkoły znajduje się uczeń będący pod wpływem alkoholu lub narkotyków, podejmuje następujące kroki:

- powiadamia o swoich przypuszczeniach wychowawcę klasy,

- odizolowuje ucznia od reszty klas, ale nie pozostawia go samego, stwarza takie warunki, nie stanowiłyby zagrożenia zdrowia i życia ucznia,

- wzywa lekarza w celu stwierdzenia stanu zdrowia, ewentualnie udziela pomocy medycznej,

- zawiadamia o fakcie dyrektora szkoły i wzywa rodziców /prawnych opiekunów/ których zobowiązuje do niezwłocznego odebrania ze szkoły,

- w przypadku odmowy ze strony rodziców o pozostawieniu ucznia w szkole, bądź przekazaniu go do dyspozycji policji decyduje lekarz po ustaleniu stanu zdrowia i w porozumieniu z dyrektorem szkoły ·jeśli uczeń jest pod wpływem alkoholu, zachowuje się agresywnie, a rodzice odmawiają przyjazdu – szkoła zawiadamia policję.

C. W przypadku, gdy nauczyciel znajduje na terenie szkoły substancję przypominającą wyglądem narkotyk, podejmują następujące kroki:

- zachowując środki ostrożności zabezpiecza substancję przed dostępem do niej osób niepowołanych oraz ewentualnym zniszczeniem przed przyjazdem policji, próbuje ustalić, do kogo substancja należy,

- powiadamia o zaistniałym zdarzeniu dyrektora szkoły i wzywa policję,

- po przyjeździe policji niezwłocznie przekazuje zabezpieczoną substancję i przekazuje informacje dotyczące szczegółów zdarzenia.

 

D. W przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że uczeń posiada przy sobie substancję przypominającą narkotyk, podejmuje następujące koki:

- w obecności innej osoby ma prawo żądać, aby uczeń pokazał mu tę substancję, pokazał zawartość torby szkolnej oraz kieszeni, ew. innych przedmiotów budzących podejrzenie;

- o swoich spostrzeżeniach zawiadamia dyrektora szkoły,

- powiadamia o zaistniałym zdarzeniu rodziców/ opiekunów wzywa ich do natychmiastowego stawiennictwa,

- wzywa policję, wcześniej próbuje ustalić, w jaki sposób i od kogo uczeń nabył substancję; całe zdarzenie nauczyciel dokumentuje.

 

E. W przypadku popełnienia czynu karalnego przez ucznia należy powiadomić policję lub sąd rodzinny.

 Postępowanie wobec sprawcy czynu karalnego:

- powiadomienie dyrektora szkoły,

- ustalenie okoliczności czynu i świadków zdarzenia,

- przekazanie sprawcy dyrektorowi szkoły pod opiekę,

- powiadomienie rodziców/opiekunów ucznia,

- niezwłoczne powiadomienie policji w przypadku, gdy sprawa jest poważna/ rozbój, uszkodzenie ciała lub sprawca jest nieznany,

- zabezpieczenie ewentualnych dowodów przestępstwa.

· Postępowanie wobec ofiary czynu karalnego:

- udzielenie pierwszej pomocy, bądź zapewnienia jej udzielenia poprzez wezwanie lekarza,

- niezwłoczne powiadomienie dyrektora szkoły,

- powiadomienie rodziców ucznia,

- niezwłoczne powiadomienie policji w przypadku ,gdy sprawa jest poważna i niezbędne jest profesjonalne zabezpieczenie śladów przestępstwa.

Integralną częścią programu wychowawczo-profilaktycznego jest załącznik(odnośnik) określający procedury reagowania w przypadku wewnętrznych i zewnętrznych zagrożeń fizycznych.

 Postawy wychowawców, nauczycieli i osób realizujących zadania wychowawczo-profilaktyczne

1. Nie osądza wypowiedzi, choć nie musi się z nimi zgadzać.

2. Akceptuje i docenia uczniów, ale wyraża swoje uczucia i oczekiwania.

3. Buduje zaufanie grupy, sprawiając, że każdy uczeń czuje się pełnowartościowym członkiem grupy.

4. Analizuje przyczyny różnych zachowań uczniów.

5. Jest stanowczy wobec agresywnych zachowań.

6. Podkreśla pozytywne relacje i zachowania uczniów.

7. Jest zintegrowany wewnętrznie, tzn. szanuje pytania i zarzuty, dotrzymuje obietnic, przyznaje się do błędów, jest otwarty na propozycje uczniów.

8. Stosuje komunikację werbalną spójną z komunikacją niewerbalną.

9. Jest elastyczny, tzn. styl i organizację zajęć dostosowuje do etapu rozwojowego dziecka.

 

VIII.  Przewidywane efekty działań wychowawczo-profilaktycznych

W wyniku zastosowania szkolnego programu wychowawczo-profilaktycznego:

Uczniowie:

- prezentują wiedzę na temat uzależnień i ich negatywnych skutków,

- nie stosują przemocy wobec kolegów i koleżanek,

- stosują zasady dobrego i kulturalnego zachowania,

- odnoszą sukcesy wynikające z ich mocnych stron, uczestniczą w promocji zdrowego stylu życia.

Rodzice:

- posiadają wiedzę na temat mechanizmów agresji, przemocy, uzależnień,

- wspierają dzieci w postawach asertywnych wobec popadania w uzależnienia i stosowania przemocy,

- wspierają nauczycieli w kształtowaniu postaw tolerancji i szacunku dla innych,

- unikają zagrożeń wynikających z zaangażowania dzieci do prac w gospodarstwie,

- korzystają ze wsparcia instytucji specjalistycznych.

 

Nauczyciele i wychowawcy:

- uwzględniają zagadnienia wychowawczo-profilaktyczne w planach wychowawcy klasowego,

- realizują zadania wynikające z programu wychowawczo- profilaktycznego szkoły,

- zapewniają dzieciom właściwe warunki do kształtowania postaw asertywnych,

- zachowują postawy zgodne z złożonym programem wychowawczo- profilaktycznym szkoły,

- wspomagają realizację zagadnień wychowawczo-profilaktycznych w planach  SU,

- wykonują zalecenia zawarte w opiniach i orzeczeniach Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych,

- podwyższają kompetencje i zdobywają nowe umiejętności w zakresie działań wychowawczo-profilaktycznych.

 

Wychowawca klasy:

- odpowiada za opracowanie, na podstawie szkolnego programu wychowawczego - profilaktycznego, planu wychowawcy klasowego na dany rok szkolny,

- zapoznaje we wrześniu każdego roku szkolnego uczniów klasy i ich rodziców z klasowym planem wychowawczo-profilaktycznym,

- odpowiada za właściwa realizację planu wychowawcy klasy .

 

 Ewaluacja programu wychowawczo-profilaktycznego odbywa się przez:

  1. przeprowadzenie przez nauczycieli ankiet dla rodziców i uczniów dotyczących spraw wychowawczo-profilaktycznych w szkole,
  2. sporządzenie raportu wewnętrznego i jego analiza na posiedzeniach Rady Pedagogicznej,
  3. przyjęcie wniosków dotyczących zmiany w programie wychowawczo-profilaktycznym szkoły,

Wskaźniki ewaluacji programu wychowawczo-profilaktycznego szkoły:

       I. ilościowe:

  1. liczba uczestników zajęć pozalekcyjnych, wychowawczych, edukacyjnych,
  2. liczba uczniów z problemami wychowawczymi,
  3. liczba uczniów biorących udział w konkursach, liczba finalistów, laureatów,
  4. liczba wyjazdów do kina, teatru,
  5. ilość wycieczek krajowych  organizowanych przez szkołę,
  6. liczba rodziców zaangażowanych w pracę szkoły, uczestniczących

           w zebraniach i wywiadówkach;

            II.  jakościowe:

  1. aktywność uczniów na zajęciach lekcyjnych i w wydarzeniach pozaszkolnych,
  2. umiejętności, wiedza i postawy uczniów,
  3. samopoczucie uczniów zarówno w klasie i szkole jak i poza nimi,
  4. przyczyny słabej frekwencji uczniów na zajęciach edukacyjnych,
  5. przestrzeganie zasad sformułowanych w programie,
  6. postęp w zachowaniu i nauce,
  7. współpraca z rodzicami i środowiskiem lokalnym.

 

IX.  Diagnoza.

             Diagnozy sytuacji wychowawczo-profilaktycznej dotyczącej uczniów naszej szkoły dokonano na podstawie:

- wniosków z przeglądu szkoły w zakresie bezpieczeństwa dzieci i młodzieży oraz sprawowania nad nimi prawidłowej opieki,

- wniosków wychowawców klas,

- obserwacji nauczycieli i pracowników szkoły,

- wyników ewaluacji działań wychowawczo-profilaktycznych, które uzyskano poprzez: wywiad z dyrektorem szkoły, badania ankietowe nauczycieli, badania ankietowe uczniów klas IV – VIII,  badania ankietowe rodziców oraz analizę dokumentów szkolnych (dzienniki lekcyjne, protokoły posiedzeń Rady Pedagogicznej, protokoły Rady Rodziców, dokument Statut Szkoły, strona internetowa szkoły).

         Na podstawie wyników powyższej diagnozy ustalono mocne strony szkoły:

- uczniowie są w szkole szanowani, na równi traktowani z innymi uczniami,

- uczniowie i rodzice darzą nauczycieli zaufaniem i zwracają się o pomoc do nich,

- w szkole panuje klimat wzajemnego szacunku i zaufania,

- uczniowie i rodzice znają swoje prawa, wiedzą jakich zachowań oczekuje się od nich, znają zasady i wiedzą, jakie konsekwencje ponosi się za niewłaściwe zachowanie,

- w szkole podejmowane są różne działania wychowawcze i profilaktyczne, które są zgodne z postawą tolerancji i wzajemnego zrozumienia,

- uczniowie chętnie uczestniczą w różnych akcjach charytatywnych organizowanych w szkole,

- działania antydyskryminacyjne, które podejmowane są w szkole skutecznie i przynoszą zamierzony cel.

Nad innymi problemami należy nadal pracować.

Słabe strony szkoły:

- uczniowie nie zawsze stosują się do określonych norm i zasad społecznych, które obowiązują w szkole,

- nie zawsze krytycznie potrafią ocenić swoje zachowanie,

- zdarzają się w szkole zachowania niewłaściwe jak obrażanie, wyśmiewanie, odrzucanie i izolowanie od innych, itp.

Działania wychowawczo-profilaktyczne skierowane do nauczycieli:

- rzetelne egzekwowanie od uczniów przestrzegania zasad i norm społecznych, które obowiązują w szkole,

- konsekwentne reagowanie na niewłaściwe zachowania uczniów,

- częste komunikowanie uczniów, jakich zachowań się od nich oczekuje,

- systematyczne wpisywanie do zeszytów uwag niewłaściwych zachowań uczniów i pochwał na wzorowe zachowanie, zaangażowanie, pomoc, itp.,

- uwrażliwienie na potrzeby innych i ich odczucia,

- zwracanie większej uwagi na kulturę słowa uczniów i nauczycieli.

 

PODSUMOWANIE

       Szkoła Podstawowa im. Miłośników Przyrody w Laskownicy realizuje działania wychowawcze i profilaktyczne, które są zgodne z postawą tolerancji i wzajemnego zrozumienia. Kształtowane są postawy i respektowane normy społeczne w zakresie wzajemnej tolerancji. Uczniowie i nauczyciele akceptują postawy szacunku dla innych, dialogu rozumianego jako umiejętność wysłuchania i pochylenia się nad argumentami drugiej strony. W szkole panuje klimat równego traktowania, wzajemnego szacunku i zaufania, chętnie podejmowane są różnego rodzaju akcje charytatywne, które wpływają na otwartość, zrozumienie , potrzeby i odczucia innych ludzi.

Szkolny program wychowawczo-profilaktyczny jest programem otwartym w zakresie dokonywania zmian i korekt, wynikających z zaistniałych sytuacji lub bieżących potrzeb szkoły.

Opracował zespół w składzie:

- Marzena Wessołowska

-Anna Pachulska

 

 

 

 

 

 

 

Załącznik do programu wychowawczo-profilaktycznego

Szkoły Podstawowej im. Miłośników Przyrody w Laskownicy

określający procedury reagowania w przypadku wystąpienia wewnętrznych i zewnętrznych  zagrożeń fizycznych w szkole

 

 

 

 

 

                                                                                                          Załącznik nr 1

                                                                                                     Rady Rodziców

 Szkoły Podstawowej

                                                                                                im .Miłośników Przyrody w Laskownicy

z dnia 14.09.2020 r.

 

PROCEDURY REAGOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA WEWNĘTRZNYCH I ZEWNĘTRZNYCH ZAGROŻEŃ FIZYCZNYCH W SZKOLE

 

1. Zagrożenia zewnętrzne

 

         Do najczęściej występujących zewnętrznych zagrożeń fizycznych należą: podejrzenie podłożenia ładunku wybuchowego, podejrzenie otrzymania podejrzanej przesyłki, włamanie do szkoły połączone z kradzieżą, agresywne zachowanie ucznia, wtargnięcie osoby posiadającej broń, wtargnięcie terrorysty do szkoły, zagrożenie wybuchem pożaru lub wybuch pożaru, zagrożenie wybuchem gazu lub wybuch gazu, zagrożenie niebezpiecznymi środkami chemicznymi lub biologicznymi, zagrożenie katastrofą budowlaną i zagrożenie siłą żywiołową.

W niemal każdym z powyższych przypadków dochodzi do ogłoszenia alarmu i ewakuacji uczniów oraz personelu szkoły. Sposób ich przeprowadzenia powinien być znany wszystkim, a ćwiczenia w przeprowadzaniu ewakuacji powinny odbywać się raz w roku szkolnym.

 

W dużej liczbie przypadków wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa fizycznego niezbędne jest wezwanie odpowiednich służb drogą telefoniczną. Procedura wezwania powinna odbywać się zgodnie z poniższym schematem:

 

1) wybranie numeru odpowiedniej służby. Po zgłoszeniu się dyżurnego operatora danej służby podanie następujących informacji:

 

§ rodzaj stwierdzonego zagrożenia

§ nazwę i adres szkoły

§ imię i nazwisko oraz pełnioną funkcję

§ telefon kontaktowy

§ zrealizowane dotąd działania w reakcji na zagrożenie

 

2) potwierdzenie przyjęcie zgłoszenia i zapisanie danych przyjmującego zgłoszenie.

 

O zagrożeniu należy bezzwłocznie poinformować odpowiednie służby:

 

§ Policja 997

§ Straż Pożarna 998

§ Pogotowie Ratunkowe 999

§ Europejski Telefon Alarmowy obowiązującym na terenie całej Unii Europejskiej 112

§ Pogotowie Energetyczne 991

§ Pogotowie Gazowe 992

§ Pogotowie Ciepłownicze 993

§ Pogotowie Wodno-Kanalizacyjne 994

§ Wojewódzkie Centrum Zarządzania Kryzysowego 987

§ Infolinia Policji (połączenie bezpłatne) 800 120 226.

 

        Wszystkie działania od tej chwili mają prowadzić do jak najszybszej ewakuacji wszystkich osób znajdujących się na terenie szkoły. Musimy wiedzieć, że od tej chwili bezwzględnie podporządkowujemy się poleceniom osób funkcyjnych. W przypadku uczniów taką osobą jest nauczyciel, z którym w tym momencie mamy zajęcia. Akcją nie może kierować wiele osób, bo prowadzi to tylko do dezorientacji i możliwości wybuchu paniki.

Po rozpoznaniu zagrożenia i dokonaniu oceny sytuacji nauczyciel decyduje o możliwej i najkrótszej drodze ewakuacji z budynku. Uczniowie na polecenie nauczyciela ustawiają się w szeregu i w sposób zorganizowany kierują się do wskazanego wyjścia ewakuacyjnego. Należy się poruszać po prawej stronie korytarzy i klatek schodowych, wykonując polecenia osób funkcyjnych. Jeżeli alarm zostanie ogłoszony w czasie przerwy, uczniowie powinni skupić się wokół najbliżej stojącego nauczyciela. Nauczyciele i uczniowie, którzy mają lekcje na wyższych kondygnacjach, schodzą po stwierdzeniu, że uczniowie niższych kondygnacji opuścili już budynek i drogi ewakuacyjne są już wolne. Po opuszczeniu budynku uczniowie wraz z nauczycielem udają się na miejsce zbiórki. Jeżeli alarm jest ogłoszony w czasie przerwy to natychmiast udajemy się (jeżeli tylko nie zagraża to naszemu bezpieczeństwu) pod salę, gdzie mamy mieć zajęcia i stamtąd pod opieką nauczyciela postępujemy jak wyżej.

Zbiórka na placu alarmowym służy sprawdzeniu obecności uczniów klas i ustalenia osób nieobecnych. Jest to bardzo istotne dla prowadzenia akcji ratunkowej przez wezwane służby ratownicze.

 

      W przypadku osób niepełnosprawnych bezpieczna ewakuacja powinna uwzględniać rodzaj oraz stopień niepełnosprawności, wiek wychowanków i ewentualne wykorzystanie na potrzeby ewakuacji pomocy ze strony innych osób (pracowników, uczniów).

Aby ułatwić ewakuację osób z niepełnosprawnościami możemy wykorzystać informacje zawarte w procedurach ewakuacji lub instrukcji bezpieczeństwa budynku:

 

1) należy sporządzić listę uczniów z różnymi rodzajami niepełnosprawności,

2) należy rozplanować zajęcia klas, w których uczą się osoby niepełnosprawne w taki sposób, by osoby te nie musiały przemieszczać się poza najniższą kondygnację naziemną budynku (przeważnie parter), należy przystosować drogi ewakuacyjne do poruszania się osób z różną niepełnosprawnością

3) należy wyznaczyć opiekuna osoby niepełnosprawnej na czas ewakuacji.

 

Przykłady technik  ewakuacji osób z niepełnosprawnościami:

 

1) wykorzystanie krzesełka lub wózka inwalidzkiego - ratownicy sadzają na nim osobę wymagającą pomocy, a następnie chwytają za nóżki oraz oparcie

2) chwyt strażacki - ratownik przekłada swoją rękę między nogami osoby ratowanej, zaciskając ją na nadgarstku zwisającej ręki ratowanego, kładzie go sobie na barkach. chwyt kończynowy - jeden ratownik staje za głową ratowanego i chwyta go pod pachy, drugi ratownik jest odwrócony do ratowanego plecami i chwyta go pod kolana

3) chwyt na barana - ratowany znajduje się na plecach ratownika, który podtrzymuje go obydwiema rękami za uda

4) chwyt kołyskowy - klasyczny sposób przenoszenia małych dzieci

5) wykorzystanie koca lub innego podobnego rozmiarami materiału - koc owija się wokół rąk i głowy

6) ratowanie w ten sposób, by możliwe było ciągnięcie osoby po płaskiej równej powierzchni (szczególnie przydatne przy ewakuacji osób o dużej masie ciała, nieprzytomnych oraz w zadymieniu gdzie nie ma możliwości przyjęcia postawy wyprostowanej).

 

 Wtargnięcie napastnika (terrorysty) do szkoły

 

 Terrorysta - osoba posługująca się bronią, która eliminuje lub próbuje wyeliminować osoby znajdujące się na określonym obszarze, w obiekcie lub budynku

Poniższe rekomendacje odnoszą się do niezbędnej reakcji nauczyciela i dotyczą sytuacji wtargnięcia napastnika z niebezpiecznym narzędziem lub bronią, który strzela do osób znajdujących się na korytarzu i w salach lekcyjnych, tzw. aktywny strzelec.

 

§ Jeżeli nie miałeś szansy na ucieczkę, ukryj się, zamknij drzwi na klucz (zabarykaduj się) - szybkie zamknięcie drzwi może uniemożliwić napastnikowi wejście do pomieszczenia i zabicie kolejnych osób

 

§ Wycisz i uspokój uczniów - wszelkie dźwięki wydostające się z sal lekcyjnych mogą spowodować próbę wejścia napastnika do pomieszczenia lub ostrzelanie sali lekcyjnej przez drzwi czy ścianę

 

§    Zaopiekuj się uczniami ze SPE i uczniami, którzy potrzebują pomocy - należy zwrócić szczególną uwagę na dzieci, które specyficznie reagują na stres i mogą mieć problemy z opanowaniem emocji

 

§ Poinformuj policję wysyłając informację tekstową - SMS o zaistniałej sytuacji - w przypadku wtargnięcia napastnika do szkoły niezbędnym jest natychmiastowe przekazanie informacji policji

 

§ Zasłoń okno, zgaś światło - należy zaciemnić salę aby utrudnić obserwację osób zabarykadowanych w salach lekcyjnych przez osoby współpracujące z napastnikami, a znajdujące się na zewnątrz obiektu szkolnego

 

 §  Nie przemieszczaj się - przemieszczanie się może powodować dźwięki lub cień, który może zostać zauważony przez napastników

 

§ Stań poniżej linii okien, zejdź ze światła drzwi - przebywanie w świetle drzwi rzuca cień i może zostać zauważone przez napastników

 

§     Zejdź z linii strzału, połóż się na podłodze - z reguły napastnicy strzelają na wysokości około 1 do 1,5 m. Strzały z broni palnej bez problemu penetrują drzwi i mogą zabić osoby znajdujące się wewnątrz

 

§ Jeżeli padną strzały, nie krzycz - napastnicy oddając na ślepo strzały przez zamknięte drzwi chcą sprowokować krzyki przerażonych osób i upewnić się czy w salach rzeczywiście nikogo nie ma

 

§    Nie otwieraj nikomu drzwi - interweniujące oddziały policji w przypadku takiej konieczności same otworzą drzwi. Napastnicy mogą zmusić osoby funkcyjne do przekazania komunikatu, który ma spowodować otwarcie drzwi

 

§    W przypadku wtargnięcia napastnika do pomieszczenia podejmij walkę, która może być ostatnią szansą na uratowanie życia - w sytuacji obecności aktywnego strzelca jego celem jest zabicie jak największej liczby ludzi. W takiej sytuacji podjęcie walki może dać jedyną szansę na uratowanie życia

 

W przypadku bezpośredniego kontaktu z napastnikami, którzy dążą do przejęcia kontroli nad szkołą:

 

§ Wykonuj bezwzględnie polecenia napastnika - wszelkie próby oporu mogą być uznane przez napastników jako akt agresji i zakończyć się śmiercią zakładników

 

§ Na żądanie terrorystów oddaj im przedmioty osobiste, np. telefon - wszelkie próby oszukania napastników mogą zakończyć się śmiercią osoby oszukującej

 

§ Poinformuj, że nie możesz wykonać jakiegoś polecenia - w takim przypadku ewentualne niewykonanie polecenia napastników nie zostanie potraktowane jako próba oporu

 

§ Nie patrz terrorystom w oczy, unikaj kontaktu wzrokowego - w takiej sytuacji patrzenie w oczy może zostać uznane za akt prowokacji i agresji

 

§ Nigdy nie odwracaj się plecami do napastnika - odwracanie plecami może zostać uznane jako akt agresji czy lekceważenia, utrudnia także orientację w sytuacji

 

§ Nie zwracaj na siebie uwagi - niezwracanie na siebie uwagi może zwiększyć szansę na uratowanie życia w przypadku, gdy zamachowcy zdecydują się zabić kogoś dla przykładu

 

§ Nie lekceważ napastnika i nie bądź agresywny - brak szacunku i agresja mogą zostać ukarane przez zamachowców

 

§ Nie oszukuj terrorysty - oszustwo może zostać potraktowane jako brak szacunku czy agresji i zostać ukarane

 

§ Uspokój uczniów, zawsze zwracaj się do nich po imieniu - zwracanie się do uczniów po imieniu pozwala na ich spersonalizowanie, co może spowodować lepsze ich traktowanie przez zamachowców

 

§ Poinformuj napastnika o uczniach ze schorzeniami - wiedza ta w konsekwencji obniży agresję ze strony zamachowców wobec dzieci, których zachowanie odstaje od reszty

 

§ Pytaj zawsze o pozwolenie, np. gdy chcesz się zwrócić do uczniów - każda aktywność podjęta bez zgody zamachowców może zostać potraktowana jako akt oporu czy agresji i w konsekwencji ukarana

 

§ Zawsze korzystaj z dobrej woli terrorysty - nigdy nie wiadomo, kiedy kolejny raz będziemy mogli napić się czy zjeść posiłek.

 

W przypadku działań antyterrorystycznych podjętych przez policję:

 

§ Nie uciekaj z miejsca zdarzenia, nie wykonuj gwałtownych ruchów – możesz zostać uznany za terrorystę - policja w trakcie operacji odbijania zakładników nie jest w stanie odróżnić napastników od ofiar

 

§ Nie próbuj pomagać służbom ratowniczym, dyskutować z nimi - próba pomocy siłom bezpieczeństwa bez ich wyraźnej zgody czy prośby może zostać potraktowane jako akt agresji

 

§ Połóż się na podłodze, trzymaj ręce z otwartymi dłońmi najlepiej na wysokości głowy - taka pozycja pozwala widzieć ewentualne niebezpieczne narzędzia będące w posiadaniu zamachowców, którzy wtopili się w szeregi zakładników

 

§ Słuchaj poleceń i instrukcji grupy antyterrorystycznej, poddawaj się jej działaniom - postawa taka ułatwia działania policji, a także identyfikację zamachowców, którzy próbują się wtopić w szeregi zakładników

 

§    Nie trzyj oczu w przypadku użycia gazów łzawiących - tarcie oczu tylko pogarsza skutki użycia gazu łzawiącego

 

§ Pytaj o pozwolenie zaopiekowania się swoimi uczniami - wszelkie samowolne działania mogą zostać potraktowane jako akt agresji i mogą utrudnić akcję ratunkową

 

§     Odpowiadaj na pytania funkcjonariuszy - policja zbiera kluczowe informacje mające się przyczynić do skutecznej akcji uwolnienia zakładników i identyfikacji zamachowców

 

§ Bądź przygotowany na traktowanie ciebie jako potencjalnego terrorysty dopóki twoja tożsamość nie zostanie potwierdzona - w pierwszej fazie operacji odbijania zakładników policja nie jest w stanie odróżnić zakładników od napastników, którzy często próbują się wtapiać w tłum i uciec z miejsca ataku

 

§    Po wydaniu polecenia wyjścia – opuść pomieszczenie jak najszybciej, oddal się we wskazanym kierunku - w przypadku interwencji sił bezpieczeństwa należy wykonać polecenia dokładnie tak, jak tego chcą siły interwencyjne

 

§ Nie zatrzymuj się dla zabrania rzeczy osobistych, zawsze istnieje ryzyko wybuchu lub pożaru - najważniejsze jest uratowanie życia i zdrowia, a dopiero później ratowanie dóbr materialnych.

 

Podłożenie ładunku wybuchowego

 

      Specyfika zamachu bombowego polega na tym, że nie rozróżnia on „swoich” czy „obcych”, inaczej niż w przypadku porwania lub użycia broni palnej, które dotyczą konkretnych osób. Przez materiał wybuchowy rozumiemy związek chemiczny lub mieszaninę kilku związków chemicznych, która jest zdolna w odpowiednich warunkach do gwałtownej reakcji chemicznej i której towarzyszy wydzielenie wielkiej liczby produktów gazowych w postaci wybuchu (detonacji lub deflagracji). Określenie ładunek materiału wybuchowego oznacza określoną ilość materiału wybuchowego przygotowanego do wysadzenia.

Otrzymanie informacji o podłożeniu ładunku wybuchowego:

 

1) Prowadząc rozmowę z osobą informującą o podłożeniu ładunku wybuchowego zapamiętaj jak największą ilość szczegółów - uzyskane informacje/szczegóły mogą być istotne dla policji dla identyfikacji sprawcy alarmu

 

2) Zapisz natychmiast wszystkie uzyskane lub zapamiętane informacje - w przypadku stresującej sytuacji po pewnym czasie możesz mieć problemy z przypomnieniem sobie istotnych informacji

 

3) Poinformuj niezwłocznie o otrzymaniu zgłoszenia osobę odpowiedzialną w szkole za uruchomienie procedury - osoba odpowiedzialna może zarządzić ewakuację całości personelu szkoły

 

4) Po usłyszeniu sygnału o podłożeniu ładunku wybuchowego rozpocznij ewakuację zgodnie z planem ewakuacji - ewakuacja musi być rozpoczęta niezwłocznie po ogłoszeniu odpowiedniego sygnału. Ma ona na celu ochronę personelu przed skutkami ewentualnej eksplozji ładunku.

 

5) Nie używaj telefonu komórkowego - eksplozja ładunku może zostać zainicjowana falami emitowanymi przez telefon komórkowy

 

6) Sprawdź, jeżeli możesz, czy w klasie pozostały przedmioty, które nie należą do jej wyposażenia - stwierdzenie obecności nieznanego przedmiotu w klasie może przyspieszyć akcję policji i zminimalizować skutki ewentualnej eksplozji

 

7) Bezwzględnie wykonuj polecenia osoby kierującej sytuacją kryzysową lub funkcjonariuszy służb - w trakcie uruchomienia procedury niezbędna jest dyscyplina i niezwłoczne wykonywanie wszystkich poleceń osoby kierującej sytuacją kryzysową

 

8) W miejscu ewakuacji policz wszystkie dzieci i poinformuj osobę odpowiedzialną za kierowanie działaniami kryzysowymi - szybkie sprawdzenie obecności wszystkich dzieci, ułatwi zakończenie ewakuacji całości personelu szkoły

 

9) Poinformuj rodziców o miejscu odbioru dzieci i drodze dojazdu - informacja ta pozwoli rodzicom na sprawny odbiór dzieci i nie spowoduje blokowania dróg ewakuacyjnych

 

Podłożenie podejrzanego ładunku

 

   Przez podejrzany pakunek rozumiemy przesyłkę, która może zawierać ładunek wybuchowy.

 

Podejrzany pakunek to przesyłka z ładunkiem wybuchowym lub nieznaną substancją. W przypadku podejrzenia jej otrzymania:

 

1) Odizoluj miejsce znajdowania się podejrzanego pakunku - należy założyć, że podejrzany pakunek jest ładunkiem wybuchowym, dopóki taka ewentualność nie zostanie wykluczona

2) Nie dotykaj, nie otwieraj i nie przesuwaj podejrzanego pakunku - w przypadku ładunku wybuchowego może on eksplodować w trakcie próby manipulowania

3) Okryj pakunek w przypadku stwierdzenia wydobywania się z niego innej substancji (tylko jeżeli czas na to pozwala) - okrycie pakunku w przypadku wycieku nieznanej substancji może ograniczyć rozprzestrzenianie się substancji

4) Poinformuj o stwierdzeniu pakunku osobę odpowiedzialną za uruchomienie procedury - osoba odpowiedzialna może zarządzić ewakuację całości personelu szkoły

5) Po usłyszeniu sygnału o podłożeniu ładunku wybuchowego rozpocznij ewakuację zgodnie z planem ewakuacji - ewakuacja musi być rozpoczęta niezwłocznie po ogłoszeniu odpowiedniego sygnału. Ewakuacja ma na celu ochronę personelu przed skutkami ewentualnej eksplozji ładunku

6) Nie używaj telefonu komórkowego - eksplozja ładunku może zostać zainicjowana falami emitowanymi przez telefon komórkowy

7) Bezwzględnie wykonuj polecenia osoby kierującej sytuacją kryzysową lub funkcjonariuszy służb - w trakcie uruchomienia procedury niezbędna jest dyscyplina i niezwłoczne wykonywanie wszystkich poleceń osoby kierującej sytuacją kryzysową

8) W miejscu ewakuacji policz wszystkie dzieci i poinformuj osobę odpowiedzialną za kierowanie działaniami kryzysowymi - szybkie sprawdzenie obecności wszystkich dzieci, ułatwi zakończenie ewakuacji całości personelu szkoły

9) Poinformuj rodziców o miejscu odbioru dzieci i drodze dojazdu - informacja ta pozwoli rodzicom na sprawny odbiór dzieci i nie spowoduje blokowania dróg ewakuacyjnych

 

 Wypadek skażenia chemicznego lub biologicznego szkoły

      Przez zagrożenie chemiczne rozumiemy uwolnienie niebezpiecznych dla ludzi i środowiska pierwiastków chemicznych oraz ich związków, mieszanin lub roztworów występujących w środowisku lub powstałych w wyniku działalności człowieka. Zagrożenie może wynikać także z stosowania broni biologicznej (broń B, broń bakteriologiczna). W broni B ładunki bojowe są wypełnione mikroorganizmami chorobotwórczymi: bakteriami (wąglik, bruceloza etc.) wirusami (ospy, gorączki krwotocznej, zapalenia mózgu, wirusa HIV), toksynami (rycyna, toksyna otulinowa), grzybami lub pierwotniakami

 

SYTUACJA, GDY NASTĄPIŁO SKAŻENIE SZKOŁY (SZKOŁA OTRZYMUJE INFORMACJĘ O MOŻLIWYM SKAŻENIU SUBSTANCJĄ CHEMICZNĄ/BIOLOGICZNĄ - NP. TELEFON O ZAMIARZE ATAKU).

Należy wówczas:

1) zaalarmować wszystkich przebywających na terenie szkoły, a osoby przebywające na zewnątrz ewakuować do budynku szkoły przemieszczając się pod wiatr oraz poprzecznie do kierunku wiatru

 

2) natychmiast po ogłoszeniu alarmu powiadomić odpowiednie służby - policję, straż pożarną, pogotowie ratunkowe, kładąc szczególny nacisk na zawarcie w tym powiadomieniu informacji o charakterze potencjalnego ataku

 

3) w budynku - szkole, zamknąć i uszczelnić okna, drzwi, otwory wentylacyjne,  

 

4) w miarę możliwości gromadzić podręczne środki ratownicze i odtrutki - maski pyłowe, gazę, watę, kwas octowy, sok cytrynowy, oliwę jadalną, wodę, wodę utlenioną, mydło, olej parafinowy, środki pobudzające krążenie, spirytus do zmywania skóry

 

5) przygotować wilgotne tampony do ochrony dróg oddechowych, na wypadek przeniknięcia środka biologicznego lub chemicznych do wnętrza pomieszczeń częsta zmiana tamponu lub nawilżanie go wodą zabezpiecza przed nadmiernym pochłanianiem substancji

 

6) powstrzymać się od picia, spożywania posiłków, palenia oraz prac wymagających dużego wysiłku

 

7) do chwili odwołania alarmu lub zarządzenia ewakuacji nie wolno opuszczać uszczelnionych pomieszczeń, przebywać w pobliżu okien i innych otworów wentylacyjnych

 

8) oczekiwać na pojawienie się odpowiednich służb i postępować zgodnie z otrzymanymi od nich wytycznymi.

 

SYTUACJA, GDY SZKOŁA ZOSTAŁA SKAŻONA SUBSTANCJĄ CHEMICZNĄ/BIOLOGICZNĄ, A ZAGROŻENIE ZOSTAŁO WYKRYTE NATYCHMIAST LUB SZYBKO PO JEGO POJAWIENIU SIĘ.

 

Należy wówczas:

1) nie dotykać i nie wąchać podejrzanych przedmiotów, nie sprzątać proszku, nie ścierać cieczy

 

2) aby zapobiec rozprzestrzenianiu się substancji, przykryć ją np. kocem

 

3) pozamykać okna oraz drzwi , nie dopuścić do przeciągów

 

4) opuścić pomieszczenie, w którym wykryto/stwierdzono obecność podejrzanej substancji i nie wpuszczać do niego innych osób

 

5) powiadomić osobę odpowiedzialną za zarządzanie kryzysowe w szkole - dyrektora, zastępcę dyrektora, osobę upoważnioną przez dyrekcję

 

6) zaalarmować wszystkie osoby przebywające na terenie szkoły i ewakuować je w rejon ewakuacji, przemieszczając się pod wiatr oraz poprzecznie do kierunku wiatru - rejonów ewakuacji powinno być kilka, znajdujących się w różnych kierunkach od szkoły, gdyż nie znamy kierunku wiatru, z jakiego będzie wiał w czasie przedmiotowego zagrożenia, rejonem ewakuacji powinien być budynek/budynki, a nie otwarta przestrzeń

 

7) natychmiast po ogłoszeniu ewakuacji powiadomić odpowiednie służby - policja, straż pożarna, pogotowie ratunkowe kładąc szczególny nacisk na zawarcie w tym powiadomieniu informacji o charakterze potencjalnego zagrożenia

 

8) jeśli miał miejsce kontakt z substancją, należy: umyć dokładnie ręce wodą i mydłem, zdjąć ubranie, które miało kontakt z podejrzaną substancją i włożyć do plastikowego worka

 

9) po kontakcie z substancją nie wolno: jeść, pić, palić do czasu uzyskania zgody odpowiednich służb - policja, straż pożarna, wyspecjalizowana jednostka zwalczania skażeń i zakażeń

 

10) w obiekcie – budynku, do którego nastąpiła ewakuacja zamknąć i uszczelnić okna, drzwi, otwory wentylacyjne, wyłączyć klimatyzację

 

11) sporządzić listę osób, które miały kontakt z podejrzaną substancją albo znalazły się w odległości ok. 5 m od niej. Listę przekazać policji.

 

12) w miarę możliwości gromadzić podręczne środki ratownicze i odtrutki - maski pyłowe, gazę, watę, kwas octowy, sok cytrynowy, oliwę jadalną, wodę, wodę utlenioną, mydło, olej parafinowy, środki pobudzające krążenie, spirytus do zmywania skóry

 

13) przygotować wilgotne tampony do ochrony dróg oddechowych, na wypadek przeniknięcia środków biologicznego lub chemicznych do wnętrza pomieszczeń - częsta zmiana tamponu lub nawilżanie go wodą zabezpiecza przed nadmiernym pochłanianiem substancji

 

14) powstrzymać się od picia, spożywania posiłków, palenia oraz prac wymagających dużego wysiłku

 

15) oczekiwać na pojawienie się odpowiednich służb i postępować zgodnie z otrzymanymi od nich wytycznymi.

 

SYTUACJA, GDY SZKOŁA ZOSTAŁA SKAŻONA SUBSTANCJĄ CHEMICZNĄ/BIOLOGICZNĄ, A ZAGROŻENIE ZOSTAŁO WYKRYTE PÓŹNO, NP. GDY POJAWIŁY SIĘ OBJAWY REAKCJI NA SUBSTANCJĘ LUB/I OGNISKA ZACHOROWAŃ:

 

Należy wtedy:

 

1) nie dotykać i nie wąchać podejrzanych przedmiotów, nie sprzątać proszku, nie ścierać cieczy

 

2) powiadomić osobę odpowiedzialną w szkole za zarządzanie kryzysowe - dyrektora, zastępcę dyrektora, osobę upoważnioną przez dyrekcję

 

3) przykryć substancję np. kocem, aby zapobiec jej rozprzestrzenianiu się

 

4) pozamykać okna oraz drzwi i wyłączyć klimatyzację, nie dopuścić do przeciągów

 

5) opuścić pomieszczenie, w którym wykryto/stwierdzono obecność podejrzanej substancji i nie wpuszczać do niego innych osób

 

6) ogłosić alarm i wszystkich uczniów, nauczycieli oraz pracowników znajdujących się bezpośrednio poza budynkiem, a przebywających na terenie szkoły ewakuować do wnętrza szkoły

 

7) natychmiast po ogłoszeniu alarmu powiadomić odpowiednie służby - policję, straż pożarną, pogotowie ratunkowe, kładąc szczególny nacisk na zawarcie w tym powiadomieniu informacji o charakterze potencjalnego zagrożenia

 

 

8) w szkole zamknąć i uszczelnić okna, drzwi, otwory wentylacyjne, wyłączyć klimatyzację a budynek szkoły wraz ze wszystkimi obecnymi wewnątrz osobami odizolować od bezpośredniego otoczenia przygotowując się do ewentualnej kwarantanny

 

9) oczekiwać na pojawienie się odpowiednich służb i postępować zgodnie z otrzymanymi od nich wytycznymi.

 

2. Zagrożenia wewnętrzne

Do najważniejszych zagrożeń wewnętrznych w szkole należą: agresywne zachowania ucznia oraz zjawisko tzw. fali, korzystanie przez uczniów z substancji psychoaktywnych, kradzież lub wymuszenia pieniędzy lub przedmiotów wartościowych, pedofilia, pornografia, prostytucja, picie alkoholu, wypadek lub czyn karalny dokonany przez ucznia.

Rekomendacje dla działań w szkole

1. Nie należy bagatelizować żadnego sygnału świadczącego o fakcie zaistnienia zagrożenia. Należy przeciwdziałać temu zjawisku na możliwie wczesnym etapie jego powstawania.

2.  Należy dać możliwość uczniowi poinformowania nauczyciela lub pedagoga o zaistniałej sytuacji związanej z czynnością niebezpieczną, budując atmosferę zaufania.

3.  Należy wyciągać konsekwencje w stosunku do osób dopuszczających się czynów zabronionych.

4.  W ramach działań profilaktycznych podczas lekcji wychowawczych, przy współpracy z ekspertami i specjalistami, należy informować uczniów o skutkach i konsekwencjach związanych z zagrożeniami w szkole jak i poza nią.

5. Należy tworzyć przyjazne środowisko pracy i nauki poprzez sprawiedliwe ocenianie, jasne, czytelne, sprawiedliwe normy, przyjazny nadzór nad uczniami, sprawną organizację życia szkolnego.

6. Należy podejmować działania integrujące zespoły klasowe, poznawanie się uczniów, sprzyjające budowie pozytywnych relacji w klasie.

7. Należy budować relacje na autorytecie nauczyciela: nauczyciel powinien jasno określić zasady pracy i wymagania wobec uczniów, prowadzić lekcje w sposób zrozumiały, szanować ucznia i udzielać mu wsparcia, sprawować kontrolę w klasie i interweniować w razie zachowania naruszającego normy.

8. Należy diagnozować sytuacje w szkole w kontekście występowania zagrożeń wewnętrznych w placówce, przeciwdziałania i usuwania oraz monitorować postępy i efekty wprowadzonych działań.

9. Niezbędna jest edukacja profilaktyczna jako forma merytorycznego wsparcia w zakresie rozwiązywania problemów kierowana do nauczycieli, osób współpracujących z uczniami i rodziców.

10. Należy organizować rozmowy, pogadanki i dyskusje z rodzicami.

Procedura postępowania na wypadek wystąpienia agresywnych zachowań w szkole lub tzw. fali

Cel: Zapewnienie bezpieczeństwa fizycznego w szkole na wypadek wystąpienia na terenie szkoły zachowań agresywnych tj. agresji fizycznej i agresji słownej ucznia wobec ucznia lub nauczyciela.

Osoby odpowiedzialne i zarządzanie:

    Procedura postępowania jest uruchamiana przez osobę, która zauważyła przedmiotowe zachowanie lub której je zgłoszono. O stopniu zaawansowania procedury i podejmowanych w niej krokach decyduje: dyrektor placówki lub pedagog szkolny.

Czynnościami realizowanymi w trakcie procedury kieruje dyrektor placówki

 lub osoba przez niego wyznaczona.

Sposób postępowania           

1. Agresja fizyczna

1.Należy bezzwłocznie podjąć działania mające na celu powstrzymanie i wyeliminowanie tego zjawiska. Obowiązkiem każdego pracownika szkoły, który zaobserwował atak agresji fizycznej lub został o nim poinformowany jest przerwanie tego zachowania. Pracownik szkoły powinien w sposób stanowczy i zdecydowany przekazać uczestnikom agresji, że nie wyraża zgody na takie zachowanie. Należy mówić dobitnie, głośno, stanowczo, używać krótkich komunikatów. W razie potrzeby należy zadbać o uniemożliwienie dalszego kontaktu miedzy uczniami.

2. Należy powiadomić pielęgniarkę szkolną (jeśli taka jest w szkole), pedagoga/psychologa i dyrektora szkoły oraz powiadomić wychowawcę/ów oraz rodziców (opiekunów prawnych) agresora i ofiary.

3. W przypadku zagrożenia życia (stan nieprzytomny) - pielęgniarka, pedagog/psycholog lub dyrektor szkoły wzywa natychmiast karetkę pogotowia, nawet bez uzyskania zgody rodziców (opiekunów prawnych).

4.Opiekę nad uczniem podczas udzielania pomocy medycznej, ale bez możliwości udzielenia zgody na operację, sprawuje osoba wyznaczona przez dyrektora szkoły.

5. Decyzję o dalszym leczeniu dziecka podejmują rodzice (opiekunowie prawni) poszkodowanego.

6. Pedagog szkolny/psycholog szkolny i wychowawcy klas przeprowadzają rozmowy z rodzicami (opiekunami prawnymi) obydwu stron oraz ze sprawcą i ofiarą. Z rozmów sporządzają notatkę.

7. Pedagog/psycholog szkolny powinien udzielić pomocy terapeutycznej ofierze przemocy, wskazać, jak należy rodzić sobie w kontaktach z innymi.

8.W przypadku agresji fizycznej poczucia bezpieczeństwa i wsparcia wymagają również świadkowie ataku. Należy przeprowadzić rozmowę ze świadkami przemocy, wyjaśnić im pojęcie agresji, przypomnieć normy i zasady reagowania na przemoc, ustalić działania w podobnych przypadkach.

9. W przypadku wszczynania kolejnych ataków przez agresora, z widocznymi skutkami pobicia- szkoła kieruje sprawę na policję. Wobec agresora stosuje się konsekwencje przewidziane w statucie szkoły

1.zapoznać się z czynnościami realizowanymi w trakcie uruchamiania procedury.

2. brać udział w treningach i szkoleniach z zakresu stosowania procedury.

3. mieć zapisane numery telefonów osób odpowiedzialnych za uruchomienie procedury

4. znać swoje zadania na wypadek uruchomienia procedury.

5. szkolić uczniów w zakresie postępowania na wypadek uruchomienia procedury.

6. stosować się do poleceń osoby zarządzającej sytuacja kryzysową.

Procedura postępowania na wypadek znalezienia w szkole substancji psychoaktywnych

Cel: Zapewnienie zdrowia i bezpieczeństwa fizycznego, psychicznego i emocjonalnego uczniów przebywających w szkole/placówce w sytuacji zagrożeń wewnętrznych związanych z rozprowadzaniem niebezpiecznych środków odurzających oraz odurzeniem alkoholem, narkotykami lub „dopalaczami”.

Osoby odpowiedzialne za zarządzanie:

Dyrektor szkoły, pedagog szkolny/psycholog szkolny

2. Agresja słowna

§ Należy bezzwłocznie podjąć działania mające na celu powstrzymanie i wyeliminowanie tego zjawiska

§ Należy powiadomić wychowawcę klasy i/lub dyrektora, pedagoga/psychologa.

§     Wychowawca (pedagog lub psycholog) przeprowadza rozmowę z uczniem mającą na celu wyjaśnienie okoliczności zdarzenia. Rozmowę z ofiarą i agresorem należy przeprowadzić osobno.

§     Wychowawca (pedagog/psycholog) przeprowadza rozmowę ze sprawcą i ofiarą w celu ustalenia okoliczności zdarzenia, ustala wraz ze sprawcą formę zadośćuczynienia.

§ O zaistniałym zdarzeniu należy poinformować rodziców/opiekunów prawnych uczestników zdarzenia.

§     Pedagog/psycholog szkolny powinien udzielić pomocy terapeutycznej ofierze przemocy, wskazać, jak należy rodzić sobie w kontaktach z innymi,

§ W przypadku agresji fizycznej poczucia bezpieczeństwa i wsparcia wymagają również świadkowie ataku. Należy przeprowadzić rozmowę ze świadkami przemocy, wyjaśnić im pojęcie agresji, przypomnieć normy i zasady reagowania na przemoc, ustalić działania w podobnych przypadkach.

§ W poważnych przypadkach np. uzyskania informacji o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa ściganego na wniosek poszkodowanego powiadamiana jest Policja.

§ Wobec ucznia przejawiającego zachowania agresywne stosuje się konsekwencje przewidziane w statucie lub regulaminie szkoły.

 

Obowiązki pracowników szkoły

 

Należy:

 

Podstawy uruchomienia procedury:

Wystąpienie zagrożenia: (1) rozpowszechnianiem środków odurzających (narkotyków, dopalaczy) lub alkoholu, (2) zdrowia ucznia po użyciu środka odurzającego lub spożycia alkoholu oraz (3) zdrowia ucznia w wyniku wypadku w szkole lub poza nią.

Sposób działania       

 W przypadku znalezienia podejrzanej substancji odurzającej na terenie szkoły, należy:

1.zachować szczególne środki ostrożności

2. zabezpieczyć substancję przed dostępem do niej uczniów oraz ew. jej zniszczeniem

3. powiadomić dyrektora szkoły, który powiadamia Policję

 4.ustalić (jeżeli to możliwe), do kogo znaleziona substancja należy

5. przekazać Policji zabezpieczoną substancję oraz informację o zaistniałej sytuacji

6. opracować i prowadzić projekty edukacyjne dot. w/w problematyki.

 W przypadku podejrzenia ucznia o posiadanie środków odurzających należy:

  • odizolować ucznia od pozostałych uczniów w klasie
  • powiadomić pedagoga/psychologa szkolnego
  •   powiadomić dyrektora szkoły, dyrektor powiadamia Policję
  •   zażądać od ucznia w obecności innej osoby/pedagoga przekazania posiadanej substancji
  •   zażądać od ucznia pokazania zawartości plecaka oraz zawartości kieszeni
  •  powiadomić rodziców/prawnych opiekunów ucznia
  • poinformować rodziców o obowiązujących procedurach w szkole/placówce
  •   przeprowadzić z uczniem w obecności rodziców / opiekunów prawnych dziecka rozmowę o złamaniu obowiązującego prawa szkolnego W dalszej kolejności należy objąć ucznia działaniami profilaktycznymi lub wychowawczymi. Wsparcia należy udzielić również rodzicom/opiekunom prawnym ucznia
  • podjąć wraz z rodzicami działania profilaktyczne w zakresie posiadania i rozprowadzania środków odurzających.

 

W przypadku rozpoznania stanu odurzenia ucznia alkoholem:

  • powiadomić wychowawcę klasy ucznia

odizolować ucznia od pozostałych uczniów w klasie

  •   powiadomić pedagoga/psychologa szkolnego
  •  przekazać ucznia pod opiekę pielęgniarki/pedagoga szkolnego
  •  powiadomić dyrektora szkoły o zaistniałej sytuacji
  •  powiadomić rodziców ucznia z prośbą o przybycie do szkoły/placówki
  •   poinformować rodziców o obowiązującej w szkole procedurze postępowania na wypadek znalezienia w szkole substancji psychoaktywnych. W dalszej kolejności należy objąć ucznia działaniami profilaktycznymi lub wychowawczymi. Wsparcia należy udzielić również rodzicom/opiekunom prawnym ucznia.
  •  przeprowadzić rozmowę z rodzicami wskazując argumenty dla zagrożenia zdrowia, wskazać działania, instytucje mogące służyć pomocą w zaistniałej sytuacji.
  •   powiadomić właściwe instytucje zajmujące się zdrowiem ucznia.

 W przypadku rozpoznania stanu odurzenia ucznia narkotykami:

  • przekazać uzyskaną informację wychowawcy klasy
  •  poinformować pielęgniarkę/pedagoga szkolnego
  • w momencie rozpoznania odizolować ucznia od pozostałych uczniów w klasie
  •  przekazać ucznia pod opiekę pielęgniarki/pedagoga szkolnego i

 poinformować dyrektora szkoły o zaistniałej sytuacji

  •  wezwać do szkoły rodziców/prawnych opiekunów ucznia
  •  przekazać rodzicom informację o obowiązującej procedurze postępowania
  •  przeprowadzić rozmowę z rodzicami oraz z uczniem.
  •  zobowiązać rodziców do pomocy dziecku w odstąpieniu odurzania się, wskazać działania, instytucje mogące służyć pomocą w zaistniałej sytuacji.
  •  opracować działania profilaktyczne lub wychowawcze pracy z dzieckiem
  •  wdrożyć program wychowawczo-profilaktyczny
  •  monitorować i ewaluować efekty
  •  powiadomić właściwe instytucje zajmujące się zdrowiem ucznia.

W przypadku rozpoznania stanu odurzenia ucznia „dopalaczami”:

 

  • przekazać uzyskaną informację wychowawcy klasy
  •   w momencie rozpoznania odizolować ucznia od pozostałych uczniów w klasie  poinformować pedagoga/psychologa szkolnego
  •  przekazać ucznia pod opiekę pielęgniarki/pedagoga szkolnego
  • poinformować dyrektora szkoły o zaistniałej sytuacji
  • wezwać karetkę pogotowia ratunkowego
  •  wezwać do szkoły rodziców/prawnych opiekunów ucznia
  •   przekazać rodzicom informację o obowiązującej procedurze postępowania
  •   przeprowadzić rozmowę z rodzicami oraz z uczniem w ich obecności lub indywidualnie w celu wyciszenia emocji
  •   udzielić pomocy i zobowiązać rodziców do pomocy dziecku w odstąpieniu od odurzania się
  • opracować działania profilaktyczne lub wychowawcze pracy z dzieckiem
  •  wdrożyć program wychowawczo-profilaktyczny. Monitorować i ewaluować efekty
  •   powiadomić właściwe instytucje zajmujące się zdrowiem ucznia.

       W przypadku odmowy współpracy przez rodziców:

 

  1. szkoła pisemnie powiadamia o zaistniałej sytuacji Sąd Rodzinny lub Policję
  2. powiadomione instytucje wdrażają obowiązujące procedury postępowania
  3. szkoła współpracuje z instytucjami w zakresie pomocy i wsparcia ucznia
  4. szkoła udziela informacji i przekazuje dotychczasowe sposoby postępowania z uczniem
  5. szkoła współpracuje z Ośrodkiem Wychowawczym, w którym umieszczono ucznia
  6. szkoła monitoruje ucznia do czasu osiągnięcia przez niego pełnoletniości.

 

Obowiązki pracowników szkoły

Należy:

• zapoznać się ze skutecznymi działaniami profilaktycznymi.

• zapoznać się z rodzajami i wyglądem środków odurzających.

• zapoznać się z symptomami wskazującymi na odurzenie narkotykiem.

• zapoznać się z symptomami nadużycia alkoholu.

• zapoznać się z symptomami zachowania dealerów środków odurzających.

• prowadzić regularnie zajęcia z zakresu zagrożenia zdrowia środkami niebezpiecznymi.

• prowadzić systematyczne zajęcia z zakresu stosowania obowiązującego w szkole Prawa.

• realizować projekty edukacyjne z uczniami o współczesnych zagrożeniach.

• prowadzić cykliczne szkolenia dla rodziców o zagrożeniach zdrowia dzieci.

• prowadzić ciągłą obserwację uczniów w kontekście ich zdrowia i bezpieczeństwa.

• poznać nazwy instytucji pomocowych zajmujących się uzależnieniami

• zapoznawać się ę na bieżąco z przepisami obowiązującego Prawa w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa uczniów.

• zapoznawać się z programami rekomendowanymi, które możesz upowszechniać w swojej szkole (www.programyrekomendowane.pl)

Procedura postępowania na wypadek wystąpienia kradzieży lub wymuszenia pieniędzy lub przedmiotów wartościowych         

            Celem procedury jest określenie sposobu postępowania na wypadek stwierdzenia w szkole przypadku kradzieży lub wymuszenia pieniędzy lub przedmiotów wartościowych, dokonanego przez ucznia.

Osoby odpowiedzialne za zarządzanie:       

Za uruchomienie i anulowanie procedury oraz kierowanie koniecznymi działaniami odpowiadają kolejno: dyrektor placówki, w przypadku jego nieobecności wicedyrektor, a w przypadku jego nieobecności pedagog/psycholog szkolny.

Sposób działania       

 Kradzież lub wymuszenie przedmiotu znacznej wartości:

  • Działania mające na celu powstrzymanie i niwelowanie tego zjawiska winny zostać podjęte bezzwłocznie
  •  Osoba, która wykryła kradzież, winna bezzwłocznie powiadomić dyrektora szkoły
  •  Należy przekazać sprawcę czynu (o ile jest znany i przebywa na terenie szkoły) pod opiekę pedagoga szkolnego lub dyrektora szkoły
  • Należy zabezpieczyć dowody przestępstwa tj. przedmiotów pochodzących z kradzieży lub wymuszenia i przekazanie ich Policji
  •  Należy zażądać, aby uczeń przekazał skradzioną rzecz, pokazał zawartość torby szkolnej oraz kieszeni we własnej odzieży oraz przekazał inne przedmioty budzących podejrzenie co do ich związku z poszukiwaną rzeczą - w obecności innej osoby, np. wychowawcy klasy, pedagoga szkolnego, psychologa, dyrektora lub innego pracownika szkoły (należy pamiętać, że pracownik szkoły nie ma prawa samodzielnie wykonać czynności przeszukania odzieży ani teczki ucznia. Może to zrobić tylko Policja.
  •  We współpracy z pedagogiem szkolnym należy ustalić okoliczności czynu i ewentualnych świadków zdarzenia
  • Dyrektor szkoły winien wezwać rodziców ( opiekunów prawnych) i przeprowadzić rozmowy z uczniem w ich obecności. Należy sporządzić notatkę tej rozmowy podpisaną prze rodziców
  • Należy powiadomić Policję

Otrzymanie przez ucznia prawomocnego wyroku ukończenia postępowania karnego

1. Po otrzymaniu zawiadomienia z sądu o prawomocnym ukończeniu postępowania karnego wobec ucznia dyrektor szkoły niezwłocznie na posiedzeniu Rady Pedagogicznej winien przedstawić treść zawiadomienia.

2. Rada Pedagogiczna może podjąć decyzję o skreśleniu ucznia z listy uczniów.

3. Następnie dyrektor szkoły powiadamia o decyzji Rady Pedagogicznej rodziców.

4. Dyrektor - na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz po uzyskaniu opinii samorządu uczniowskiego - wydaje decyzję o skreśleniu ucznia z listy uczniów szkoły.

Obowiązki pracowników      

  • Zapoznanie się z czynnościami realizowanymi w trakcie uruchamiania procedury
  •   Wzięcie udziału w treningach i szkoleniach z zakresu stosowania procedury
  •   Posiadanie - dostępnych w każdej chwili – numerów telefonów osób odpowiedzialnych za uruchomienie procedury
  •   Posiadanie wiedzy o swoich zadaniach na wypadek uruchomienia procedury
  •  Stosowanie się do poleceń osoby zarządzającej procedurą.

 

Procedura postępowania na wypadek wystąpienia przypadków pedofilii w

szkole

Cel: Zapewnienie bezpieczeństwa fizycznego, psychicznego i emocjonalnego uczniów, na wypadek zagrożenia wewnętrznego wynikającego z możliwości pojawienia się osób, które psychicznie i fizycznie będą molestowały dzieci i nakłaniały do czynności seksualnych.

Osoby odpowiedzialne za zarządzanie:       

Dyrektor lub wicedyrektor szkoły. osoba wyznaczona w przypadku nieobecności W przypadku ich nieobecności – osoba przez nich upoważniona.

Należy bezzwłocznie podjąć działania mające na celu powstrzymanie tego zjawiska.

1. w pierwszym kroku po stwierdzeniu zagrożenia należy powiadomić dyrektora oraz pedagoga/psychologa szkolnego

2.w przypadku potwierdzenia informacji o pojawianiu się osób obcych, zaczepiających uczniów, należy bezzwłocznie powiadomić najbliższą placówkę Policji

3. następnie dyrektor szkoły winien przekazać pracownikom szkoły informację o stwierdzonym zagrożeniu

4. wychowawcy klas oraz pedagogowie szkolni winni podjąć działania profilaktyczne wśród uczniów w celu wskazania potencjalnego zagrożenia oraz wskazania możliwych form przekazania informacji o osobach, które mogą stwarzać zagrożenie

5. w przypadku stwierdzenia, że uczeń był molestowany, bezzwłocznie powinni zostać powiadomieni rodzice/prawni opiekunowie ucznia oraz policja w celu przeprowadzenia czynności sprawdzających, które umożliwią ustalenie sprawcy molestowania

6. wychowawca lub pedagog/psycholog szkolny przeprowadza indywidualną rozmowę z uczniem (w obecności rodziców ustala przyczyny i okoliczności zdarzenia)

7. dyrektor winien wezwać do szkoły rodziców/prawnych opiekunów ucznia

8. wychowawca lub pedagog/psycholog szkolny winien przeprowadzić rozmowę z rodzicami/prawnymi opiekunami ucznia sprawcy na temat zdarzenia

9. dyrektor szkoły w porozumieniu z rodzicami/prawnymi opiekunami ustali działania z udziałem psychologa dziecięcego lub pedagoga w celu zapewnienia opieki na uczennicą/uczniem

Procedura postępowania na wypadek wystąpienia przypadków

rozpowszechniania pornografii w szkole przez ucznia

Cel: Zapewnienie bezpieczeństwa fizycznego, psychicznego i emocjonalnego uczniów, na wypadek zagrożenia wewnętrznego związanego z rozpowszechnianiem materiałów o charakterze pornograficznym.

Osoby odpowiedzialne za zarządzanie:       

Dyrektor lub wicedyrektor szkoły.

W przypadku ich nieobecności – osoba przez nich upoważniona.

W przypadku powzięcia przez nauczyciela/rodzica lub inną osobę informacji o rozpowszechnianiu przez ucznia pornografii w Internecie, w szkole należy bezzwłocznie powiadomić dyrektora szkoły oraz administratora sieci o zaistniałym zdarzeniu.

Sposób działania:

  • W przypadku, gdy uczeń przekazuje informację o osobach, które pokazywały materiały pornograficzne, konieczne jest zapewnienie anonimowości w celu uniknięcia ewentualnych konsekwencji, które mogą być związane z przemocą skierowaną wobec tego ucznia przez sprawców zdarzenia.
  • Dyrektor szkoły winien przekazać informację o stwierdzonym zagrożeniu pracownikom szkoły.
  • Wychowawca klasy i pedagog szkolny winien podjąć działania profilaktyczne wśród uczniów w celu wskazania zagrożeń, jakie niesie za sobą upublicznianie materiałów o charakterze pornograficznym oraz wskazania możliwych konsekwencji tego typu działań
  • Dyrektor winien wezwać do szkoły rodziców/prawnych opiekunów ucznia, który rozpowszechniał materiały pornograficzne
  •  Wychowawca lub pedagog/psycholog szkolny winien przeprowadzić rozmowę z rodzicami/prawnymi opiekunami ucznia sprawcy na temat zdarzenia.

 

Procedura postępowania na wypadek wystąpienia przypadków prostytucji w szkole lub wśród uczniów

Cel: Zapewnienie bezpieczeństwa fizycznego, psychicznego i emocjonalnego uczniów, na wypadek zagrożenia wewnętrznego związanego z prostytucją w szkole lub wśród uczniów.

Osoby odpowiedzialne za zarządzanie:       

Dyrektor lub wicedyrektor szkoły

W przypadku ich nieobecności – osoba przez nich upoważniona.

Sposób działania:      

  • W przypadku otrzymania informacji o sytuacji, w której uczeń był świadkiem czynności mogących mieć znamiona prostytucji, nauczyciel/pracownik przyjmujący zawiadomienie powinien powiadomić o zaistniałym wydarzeniu dyrektora szkoły.
  • W przypadku uzyskania informacji, że uczeń, który nie ukończył 18 lat, uprawia nierząd, bądź przejawia inne zachowania świadczące o demoralizacji, nauczyciel powiadamia wychowawcę klasy, który powinien wezwać do szkoły rodziców/prawnych opiekunów ucznia.
  • W przypadku stwierdzenia przez pracownika/nauczyciela, że uczeń/uczennica świadomie lub nie, dopuszczał się czynności, które mogłyby być uznane za prostytuowanie się, powinien wezwać do szkoły rodziców/prawnych opiekunów ucznia.
  • Wychowawca winien przeprowadzić rozmowę z rodzicami oraz z uczniem, w ich obecności. W przypadku potwierdzenia informacji, zobowiązuje ucznia do zaniechania negatywnego postępowania, rodziców zaś bezwzględnie do szczególnego nadzoru nad dzieckiem. W toku interwencji profilaktycznej można zaproponować rodzicom skierowanie dziecka do specjalistycznej placówki i udział dziecka w programie terapeutycznym.

§ Jeżeli rodzice/opiekunowie prawni ucznia odmawiają współpracy lub nie stawiają się do szkoły, a nadal z wiarygodnych źródeł napływają informacje o przejawach demoralizacji ich dziecka, dyrektor szkoły winien pisemnie powiadomić o zaistniałej sytuacji sąd rodzinny lub Policję (specjalistę ds. nieletnich).

§ W sytuacji, gdy szkoła wykorzystała wszystkie dostępne jej środki oddziaływań wychowawczych (rozmowa z rodzicami, ostrzeżenia ucznia, spotkania z pedagogiem, psychologiem i itp.), a ich zastosowanie nie przynosi oczekiwanych rezultatów, dyrektor szkoły winien powiadomić sąd rodzinny lub Policję. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji tych instytucji.

§ Jeżeli postępowanie świadczące o demoralizacji przejawia uczeń, który ukończył 18 lat, a nie jest to udział w działalności grup przestępczych, czy popełnienie przestępstwa, to postępowanie nauczyciela powinno być określone przez statut i/lub regulamin szkoły.

§ W przypadku uzyskania informacji o popełnieniu przez ucznia, który ukończył 17 lat, przestępstwa ściganego z urzędu lub jego udziału w działalności grup przestępczych, zgodnie z art. 304 § 2 kodeksu karnego, dyrektor szkoły jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję.

§ Dyrektor szkoły winien powiadomić Policję o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.

§ Wychowawca lub pedagog/psycholog szkolny winien przeprowadzić rozmowę z rodzicami/prawnymi opiekunami ucznia sprawcy na temat zdarzenia.

§ Dyrektor szkoły w porozumieniu z rodzicami/prawnymi opiekunami ustala konieczność podjęcia działań z udziałem psychologa dziecięcego w celu zapewnienia opieki nad uczniem/uczennicą, którzy świadomie lub nie dopuszczali się czynności, które mogłyby być uznane za prostytuowanie się.

 

Procedura postępowania w sytuacji wystąpienia przypadków

niepokojących zachowań seksualnych uczniów w szkole

Cel: Zapewnienie bezpieczeństwa fizycznego, psychicznego i emocjonalnego uczniów, na wypadek zagrożenia wewnętrznego związanego z zachowaniami uczniów o charakterze seksualnym.

Osoby odpowiedzialne za zarządzanie:

 Dyrektor lub wicedyrektor szkoły.

W przypadku ich nieobecności – osoba przez nich upoważniona,

Sposób działania:      

  • Nauczyciel lub inny pracownik szkoły pracownik powinien powiadomić wychowawcę klasy i/lub pedagoga/psychologa szkolnego o przypadkach niepokojących zachowań seksualnych uczniów w szkole, a jeżeli jest ich świadkiem, żąda od ucznia zaprzestania czynności i podejmuje z nim rozmowę wychowawczą.
  •  W przypadku, gdy uczeń przekazuje nauczycielowi informację o niepokojących zachowaniach seksualnych, konieczne jest zapewnienie anonimowości w celu uniknięcia ewentualnych konsekwencji, które mogą być związane z przemocą skierowaną wobec tego ucznia przez uczniów, którzy brali czynny udział w tego typu zachowaniach
  •  Wychowawca lub pedagog/ psycholog szkolny przeprowadza rozmowę z uczniem oraz informuje o zaistniałym zdarzeniu rodziców ucznia.
  •  Jeżeli przeprowadzenie rozmowy z uczniem nie jest wystarczające dla zmiany jego zachowań, wychowawca, pedagog lub psycholog szkolny przekazuje rodzicom informację o zachowaniu ich dziecka, zobowiązując ich jednocześnie do szczególnego nadzoru nad nim
  •  Wychowawca może wezwać rodziców/opiekunów prawnych ucznia do szkoły i przeprowadzić rozmowę z uczniem w ich obecności oraz ustalić z nimi dalsze wspólne postępowanie z dzieckiem.
  •  W sytuacji kiedy rodzice odmawiają współpracy lub nie reagują na wezwanie do pojawienia się w szkole, gdy szkoła wykorzysta dostępne jej metody oddziaływań wychowawczych i nie przynoszą one spodziewanych efektów, a zachowanie ucznia wskazuje na znaczny stopień demoralizacji (np. uprawianie nierządu), dyrektor szkoły pisemnie powiadamia o zaistniałej sytuacji Sąd Rejonowy Wydział Rodzinny i Nieletnich lub Policję – Wydział ds. Nieletnich.
  •   Gdy zachowanie ucznia może świadczyć o popełnieniu przez niego przestępstwa (np. gwałtu), pedagog/psycholog szkolny w porozumieniu z dyrektorem szkoły po uprzednim powiadomieniu o zajściu rodziców/opiekunów ucznia, zawiadamia najbliższą jednostkę Policji, która dalej postępuje zgodnie ze swoimi procedurami. Pedagog całe zdarzenie dokumentuje, sporządzając możliwie dokładną notatkę.
  • Jeżeli postępowanie świadczące o demoralizacji przejawia uczeń, który ukończył 18 lat, a nie jest to udział w działalności grup przestępczych, czy popełnienie przestępstwa, to postępowanie nauczyciela powinno być określone przez statut i/lub regulamin szkoły.
  • W przypadku uzyskania informacji o popełnieniu przez ucznia, który ukończył 17 lat, przestępstwa ściganego z urzędu lub jego udziału w działalności grup przestępczych, zgodnie z art. 304 § 2 kodeksu karnego, dyrektor szkoły jako przedstawiciel instytucji jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję.

Procedura postępowania w sytuacji wypadku ucznia w szkole

Cel: Zapewnienie profesjonalnych działań pracowników szkoły gwarantujących poszkodowanemu w wypadku w szkole uczniowi należytą opiekę i niezbędną pomoc.

Osoby odpowiedzialne za zarządzanie:       

Dyrektor lub wicedyrektor szkoły.

W przypadku ich nieobecności – osoba upoważniona przez nich.

Sposób działania: Wypadek ucznia jest to nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w czasie pozostawania ucznia pod opieką szkoły: na terenie szkoły lub poza jej terenem (w trakcie wycieczki lub wyjścia pod opieką nauczycieli).

1. Udzielenie pierwszej pomocy przedmedycznej poszkodowanemu

      Pracownik szkoły, który powziął wiadomość o wypadku ucznia niezwłocznie zapewnia poszkodowanemu opiekę, w szczególności sprowadzając fachową pomoc medyczną, a w miarę możliwości udzielając poszkodowanemu pierwszej pomocy. Udzielenie pierwszej pomocy w wypadkach jest prawnym obowiązkiem każdego pracownika szkoły.

Jej nieudzielenie, szczególnie w odniesieniu do osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo ucznia, skutkuje sankcją karną.

W sytuacji wypadku ucznia, nauczyciel przerywa lekcję, wyprowadzając uczniów z miejsca zagrożenia, jeżeli miejsce, w którym są lub będą prowadzone zajęcia może stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa uczniów. Pracownik zobowiązany jest do niezwłocznego powiadomienia dyrektora szkoły o sytuacji.

2. Obowiązek powiadamiania i zabezpieczenia miejsca zdarzenia

      O każdym wypadku zawiadamia się niezwłocznie: rodziców (opiekunów) poszkodowanego, pracownika szkoły odpowiedzialnego za bezpieczeństwo i higienę pracy, społecznego inspektora pracy, organ prowadzący szkołę lub placówkę oraz radę rodziców.

O wypadku śmiertelnym, ciężkim i zbiorowym zawiadamia się niezwłocznie prokuratora i kuratora oświaty. O wypadku, do którego doszło w wyniku zatrucia, zawiadamia się niezwłocznie państwowego inspektora sanitarnego. Zawiadomień dokonuje dyrektor lub upoważniony przez niego pracownik szkoły. Fakt ten powiadamiający dokumentuje wpisem w dzienniku zajęć podając datę i godzinę powiadomienia rodziców / opiekunów prawnych ucznia o wypadku. Przy lekkich przypadkach (brak wyraźnych obrażeń – np. widoczne tylko lekkie zaczerwienienie, zadrapanie, lekkie skaleczenie), po udzieleniu pierwszej pomocy poszkodowanemu uczniowi, powiadamiający o zdarzeniu ustala z nim: potrzebę wezwania pogotowia ratunkowego lub potrzebę wcześniejszego przyjścia rodzica i godzinę odbioru dziecka ze szkoły w dniu zdarzenia. Informację o powyższych ustaleniach powiadamiający zamieszcza również w dzienniku zajęć.

W każdym trudniejszym przypadku (widoczne obrażenia, urazy, niepokojące objawy) dyrektor lub upoważniona osoba wzywa pogotowie ratunkowe. W przypadku stwierdzenia przez lekarza potrzeby pobytu ucznia w szpitalu  należy zapewnić uczniowi opiekę w drodze do szpitala. Jeżeli wypadek został spowodowany niesprawnością techniczną pomieszczenia lub urządzeń, miejsce wypadku pozostawia się nienaruszone. Dyrektor zabezpiecza je do czasu dokonania oględzin lub wykonania szkicu przez zespół powypadkowy.

Jeżeli wypadek zdarzył się w czasie wyjścia, imprezy organizowanej poza terenem szkoły, wszystkie stosowne decyzje podejmuje opiekun grupy/kierownik wycieczki i odpowiada za nie. Do czasu rozpoczęcia pracy przez zespół powypadkowy dyrektor zabezpiecza miejsce wypadku w sposób wykluczający dopuszczenie osób niepowołanych.

Jeżeli czynności związanych z zabezpieczeniem miejsca wypadku nie może wykonać dyrektor, wykonuje je upoważniony przez dyrektora pracownik szkoły.

 

3. Zespół powypadkowy

 

      Dyrektor szkoły powołuje zespół powypadkowy. W jego skład wchodzi z zasady pracownik odpowiedzialny za służby bezpieczeństwo i higienę pracy. Jeżeli w składzie zespołu nie może uczestniczyć pracownik służby BHP, w skład zespołu wchodzi dyrektor szkoły. W składzie zespołu może uczestniczyć przedstawiciel organu prowadzącego, kuratora oświaty lub rady rodziców.

Przewodniczącym zespołu jest pracownik odpowiedzialny za BHP w szkole, a jeżeli nie ma go w składzie zespołu – przewodniczącego zespołu spośród pracowników szkoły wyznacza dyrektor.

4. Postępowanie powypadkowe

 

Zespół powypadkowy:

  • przeprowadza postępowanie powypadkowe i sporządza dokumentację powypadkową
  • rozmawia z uczniem (w obecności rodzica lub wychowawcy/pedagoga/psychologa szkolnego) i sporządza protokół przesłuchania

 

  • rozmawia ze świadkami wypadku i sporządza protokoły przesłuchania; jeżeli świadkami są uczniowie - przesłuchanie odbywa się w obecności wychowawcy lub pedagoga/psychologa szkolnego, a protokół przesłuchania odczytuje się w obecności ucznia - świadka i jego rodziców
  • sporządza szkic lub fotografię miejsca wypadku
  •  uzyskuje pisemne oświadczenie nauczyciela, pod opieką którego uczeń przebywał w czasie, gdy   

zdarzył się wypadek

  •  uzyskuje opinię lekarską z opisem doznanych obrażeń i określeniem rodzaju wypadku
  • sporządza protokół powypadkowy nie później niż w ciągu 14 dni od daty uzyskania     zawiadomienia o wypadku – protokół powypadkowy podpisują członkowie zespołu oraz dyrektor szkoły.

 

        Przekroczenie 14 dniowego terminu może nastąpić w przypadku, gdy wystąpią uzasadnione przeszkody lub trudności uniemożliwiające sporządzenie protokołu w wyznaczonym terminie. W sprawach spornych rozstrzygające jest stanowisko przewodniczącego zespołu.

Członek zespołu, który nie zgadza się ze stanowiskiem przewodniczącego, może złożyć zdanie odrębne, które odnotowuje się w protokole powypadkowym. Protokół powypadkowy podpisują członkowie zespołu oraz dyrektor szkoły. Jeżeli do treści protokołu powypadkowego nie zostały zgłoszone zastrzeżenia przez rodziców ucznia poszkodowanego postępowanie powypadkowe uznaje się za zakończone. Protokół powypadkowy sporządza się w trzech egzemplarzach dla: poszkodowanego, szkoły, która przechowuje go w dokumentacji powypadkowej wypadku ucznia oraz dla organu prowadzącego lub kuratora oświaty (na żądanie).

Z treścią protokołu powypadkowego i innymi materiałami postępowania powypadkowego zaznajamia się: poszkodowanego pełnoletniego i rodziców (opiekunów) poszkodowanego małoletniego. Jeżeli poszkodowany pełnoletni zmarł lub nie pozwala mu na to stan zdrowia, z materiałami postępowania powypadkowego zaznajamia się jego rodziców (opiekunów). Protokół powypadkowy doręcza się osobom uprawnionym do zaznajomienia się z materiałami postępowania powypadkowego.

5. Składanie zastrzeżeń do protokołu powypadkowego

 

       W ciągu 7 dni od dnia doręczenia protokołu powypadkowego osoby, którym doręczono protokół, mogą złożyć zastrzeżenia do ustaleń protokołu (są o tym informowani przy odbieraniu protokołu). Zastrzeżenia składa się przewodniczącemu zespołu: ustnie i wtedy przewodniczący wpisuje je do protokołu lub na piśmie. Zastrzeżenia mogą dotyczyć w szczególności: niewykorzystania wszystkich środków dowodowych niezbędnych dla ustalenia stanu faktycznego, sprzeczności istotnych ustaleń protokołu z zebranym materiałem dowodowym Zastrzeżenia rozpatruje organ prowadzący szkołę. Po rozpatrzeniu zastrzeżeń organ prowadzący szkołę może: zlecić dotychczasowemu zespołowi wyjaśnienie ustaleń protokołu lub przeprowadzenie określonych czynności dowodowych, powołać nowy zespół celem ponownego przeprowadzenia postępowania powypadkowego.

6. Dokumentacja

 

        Dyrektor szkoły prowadzi rejestr wypadków. Dyrektor wskazuje prawidłowe zachowania i odstępstwa od niniejszej procedury, informuje o wnioskach i podjętych działaniach profilaktycznych zmierzających do zapobiegania analogicznym wypadkom.

Procedura postępowania na wypadek popełnienia przez ucznia czynu karalnego

Cel: Zapewnienie bezpieczeństwa fizycznego w szkole na wypadek popełnienia przez ucznia czynu karalnego oraz udzielenie pomocy uczniowi – sprawcy czynu karalnego.

Osoby odpowiedzialne za zarządzanie: Dyrektor lub wicedyrektor szkoły, osoba wyznaczona w przypadku nieobecności w/w.

Podstawy uruchomienia działań:

Przypadek dotyczy czynów zabronionych przez ustawę o postępowaniu w sprawach nieletnich rozumianych jako przestępstwo, przestępstwo skarbowe albo wykroczenie określone w artykułach: art. 50a – posiadanie noża, maczety lub innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu w miejscu publicznym,

§   art. 51 – zakłócenie spokoju lub porządku publicznego,

§ art. 69 – umyślne niszczenie, uszkadzanie, usuwanie znaków,

§ art. 74 – niszczenie, uszkadzanie, usuwanie znaków ostrzegawczych,

§ art. 76 – rzucanie przedmiotami w pojazd mechaniczny,

§ art. 85 – samowolne ustawianie, niszczenie, uszkadzanie znaków,

§ art. 87 – prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu,

§ art. 119 – kradzież lub przywłaszczenie,

§ art. 122 – paserstwo czyli nabycie mienia, wiedząc o tym, że pochodzi ono z kradzieży,

§ art. 124 – niszczenie lub uszkadzanie cudzej rzeczy,

§ art. 133 – spekulacja biletami, tzw. konik,

§ art. 143 – utrudnianie lub uniemożliwianie korzystania z urządzeń użytku publicznego.

 

Sposób działania       

1.Osoba będąca świadkiem/dostrzegła zagrożenie zobowiązania jest do powiadomienia dyrektora szkoły.

2.Dyrektor szkoły odpowiada za ustalenie okoliczności czynu i ewentualnych świadków zdarzenia

3.W przypadku, gdy sprawca jest znany i przebywa na terenie szkoły, wyznaczone przez niego osoby winny zatrzymać i przekazać go dyrektorowi szkoły lub pedagogowi szkolnemu pod opiekę.

4.Dyrektor szkoły winien powiadomić rodziców ucznia o zaistniałym przypadku.

5.Dyrektor szkoły jest zobowiązany do niezwłocznego powiadomienia Policji w przypadku, gdy sprawa jest poważna (np. rozbój, uszkodzenie ciała, itp.) lub w przypadku, gdy nieletni sprawca nie jest uczniem szkoły i jego tożsamość jest nieznana. Do jego obowiązków należy także zabezpieczenie ewentualnych dowodów lub przedmiotów pochodzących z przestępstwa i przekazanie ich Policji.

Procedura postępowania na wypadek ucznia będącego ofiarą czynu karalnego

Cel: Zapewnienie bezpieczeństwa fizycznego w szkole na wypadek zidentyfikowania w szkole ucznia będącego ofiarą czynu karalnego ucznia oraz udzielenie pomocy uczniowi - ofierze czynu karalnego.

Osoby odpowiedzialne za zarządzanie: Dyrektor .

W przypadku ich nieobecności – osoba przez nich upoważniona.

Podstawy uruchomienia działań: Sytuacja, w której uczeń stał się ofiarą czynu karalnego zabronionego przez ustawę o postępowaniu w sprawach nieletnich.

Sposób działania:      

  • Osoba będąca świadkiem, która dostrzegła zagrożenie, winna udzielić ofierze czynu karalnego pierwszej pomocy (przedmedycznej), bądź zapewnić jej udzielenie poprzez wezwanie lekarza, w przypadku kiedy ofiara doznała obrażeń. Następnie świadek powinien powiadomić o sytuacji dyrektora szkoły.
  • Obowiązkiem dyrektora szkoły jest niezwłoczne powiadomienie rodziców ucznia - ofiary czynu karalnego.
  • Następnie dyrektor szkoły winien niezwłocznie wezwać Policję, szczególnie w przypadku, kiedy istnieje konieczność profesjonalnego zabezpieczenia śladów przestępstwa, ustalenia okoliczności i ewentualnych świadków zdarzenia.
  • W dalszej kolejności ofiara czynu karalnego powinna otrzymać pomoc, wsparcie psychologiczne.

Dostęp do treści szkodliwych, niepożądanych, nielegalnych - procedura reagowania

Podstawy prawne uruchomienia procedury: Kodeks Karny, Statut szkoły, Regulamin szkoły

Rodzaj zagrożenia objętego procedurą:

     Zagrożenie łatwym dostępem do treści szkodliwych, niedozwolonych, nielegalnych i niebezpiecznych dla zdrowia (pornografia, treści obrazujące przemoc i promujące działania szkodliwe dla zdrowia i życia dzieci, popularyzujące ideologię faszystowską i działalność niezgodną z prawem, nawoływanie do samookaleczeń i samobójstw, korzystania z narkotyków; niebezpieczeństwo werbunku dzieci i młodzieży do organizacji nielegalnych i terrorystycznych)

Telefony/kontakty alarmowe krajowe          

Zgłaszanie nielegalnych treści:

dyzurnet@dyzurnet.pl, tel. 801 615 005, Policja 997

SPOSÓB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA

Opis okoliczności, analiza, zabezpieczenie dowodów:

     Reakcja szkoły w przypadku pozyskania wiedzy o wystąpieniu zagrożenia będzie zależna od tego, czy: (1) treści te można bezpośrednio powiązać z uczniami danej szkoły, czy też (2) treści nielegalne lub szkodliwe nie mają związku z uczniami danej szkoły, lecz wymagają kontaktu szkoły z odpowiednimi służbami.

W pierwszej kolejności należy zabezpieczyć dowody w formie elektronicznej (pliki z treściami niedozwolonymi, zapisy rozmów w komunikatorach, e-maile, zrzuty ekranu), znalezione w Internecie lub w komputerze dziecka. Zabezpieczenie dowodów jest zadaniem rodziców lub opiekunów prawnych dziecka, w czynnościach tych może wspomagać ich przedstawiciel szkoły posiadający odpowiednie kompetencje techniczne. W przypadku sytuacji (1) rozwiązanie leży po stronie szkoły, zaś (2) należy rozważyć zgłoszenie incydentu na Policję oraz zgłosić go do serwisu Dyżurnet (dyzurnet.pl).

Identyfikacja sprawcy(-ów:)

      W identyfikacji sprawców kluczowe znaczenie odgrywać będą zgromadzone dowody. W procesie udostępniania nielegalnych i szkodliwych treści małoletnim występują na ogół: twórca treści (np. pornografii) oraz osoby, która udostępniły je dziecku. Często osobami tymi są rówieśnicy – uczniowie tej samej szkoły czy klasy, dzieci sąsiadów. Konieczne jest poinformowanie wszystkich rodziców lub opiekunów dzieci uczestniczących w zdarzeniu o sytuacji i roli ich dzieci.

Działania wobec sprawców zdarzenia ze szkoły/ spoza szkoły:      

     W przypadku udostępniania ( dzielenia się) treści opisanych wcześniej jako szkodliwych/ niedozwolonych/nielegalnych i niebezpiecznych dla zdrowia przez ucznia należy przeprowadzić z nim rozmowę na temat jego postępowania i w jej trakcie uzmysłowić mu szkodliwość prowadzonych przez niego działania. Działania szkoły powinny koncentrować się jednak na aktywnościach wychowawczych. W przypadku upowszechniania przez sprawców treści nielegalnych (np. pornografii dziecięcej) należy złożyć zawiadomienie o zdarzeniu na Policję.

Aktywności wobec ofiar zdarzenia:

       Dzieci - ofiary i świadków zdarzenia – należy od pierwszego etapu interwencji - otoczyć opieką psychologiczno-pedagogiczną. Rozmowa z dzieckiem powinna się odbywać w warunkach jego komfortu psychicznego, z poszanowaniem poufności i podmiotowości ucznia ze względu na fakt, iż kontakt z treściami nielegalnymi może mieć bardzo szkodliwy wpływ na jego psychikę. W jej trakcie należy ustalić okoliczności uzyskania przez ofiarę dostępu do ww. treści.

Należy koniecznie powiadomić ich rodziców lub opiekunów prawnych o zdarzeniu i uzgodnić z nimi podejmowane działania i formy wsparcia dziecka. Działania szkoły w takich przypadkach powinna cechować poufność i empatia w kontaktach z wszystkimi uczestnikami zdarzenia oraz udzielającymi wsparcia.

W przypadku kontaktu dziecka z treściami szkodliwymi należy dokładnie zbadać sposób, w jaki nastąpił kontakt dziecka z nimi. Poszukiwanie przez dziecko tego typu treści w sieci lub podsuwanie ich dziecku przez innych może być oznaką niepokojących incydentów ze świata rzeczywistego. Np. kontakty z osobami handlującymi narkotykami czy proces rekrutacji do sekty lub innej niebezpiecznej grupy.

Aktywności wobec świadków:        

W przypadku, gdy informacja na temat zdarzenia dotrze do środowiska rówieśniczego ofiary – w klasie, czy szkole, wskazane jest podjęcie działań edukacyjnych i wychowawczych.

Współpraca z Policją i sądami rodzinnymi:  

W przypadku naruszenia prawa np. rozpowszechniania materiałów pornograficznych z udziałem nieletniego lub prób uwiedzenia małoletniego w wieku do 15 lat przez osobę dorosłą należy – w porozumieniu z rodzicami dziecka - niezwłocznie powiadomić Policję

Współpraca ze służbami i placówkami specjalistycznymi    

Kontakt z treściami szkodliwymi lub niebezpiecznymi może wywołać potrzebę skorzystania przez ofiarę ze specjalistycznej opieki psychologicznej. Decyzja o takim kontakcie i skierowaniu na terapię musi zostać podjęta w porozumieniu z rodzicami/opiekunami prawnymi dziecka.

 Cyberprzemoc – procedura reagowania

Podstawy prawne uruchomienia procedury: Kodeks Karny, Statut szkoły, Regulamin szkoły

       Rodzaj zagrożenia objętego procedurą: Cyberprzemoc –przemoc z użyciem technologii informacyjnych i komunikacyjnych, głównie Internetu oraz telefonów w komórkowych. Podstawowe formy zjawiska to nękanie, straszenie, szantażowanie z użyciem sieci, publikowanie lub rozsyłanie ośmieszających oś mieszających, kompromitujących informacji, zdjęć , filmów w z użyciem sieci oraz podszywanie się w sieci pod kogoś wbrew jego woli. Do działań określanych  mianem cyberprzemocy wykorzystywane są głównie: poczta elektroniczna, czaty, komunikatory, strony internetowe, blogi, serwisy społecznościowe, grupy dyskusyjne, serwisy SMS i MMS7

Telefony alarmowe krajowe i lokalne: Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży -116 111

Telefon dla Rodziców  i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci –800 100 100, dyzurnet@dyzurnet.pl

SPOSÓB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA

 

Przyjęcie zgłoszenia i ustalenie okoliczności zdarzenia:

    Przypadek cyberprzemocy może zostać ujawniony przez ofiarę, świadka (np. innego ucznia, nauczyciela, rodzica) lub osobę bliską ofierze (np. rodzice, rodzeństwo, przyjaciele). W każdym przypadku należy ze spokojem wysłuchać osoby zgłaszającej i okazać jej wsparcie. Podziękować za zaufanie i zgłoszenie tej sprawy.

1. Jeśli zgłaszającym jest ofiara cyberprzemocy, podejmując działania przede wszystkim należy okazać wsparcie, z zachowaniem jej podmiotowości  i poszanowaniem jej uczuć . Potwierdzić , że  ujawnienie przemocy jest dobrą decyzją. Taką rozmowę należy przeprowadzić w miejscu bezpiecznym, zapewniającym ofierze intymność . Nie należy podejmować kroków, które mogłyby prowadzić do powtórnej wiktymizacji czy wzbudzić podejrzenia sprawcy (np. wywoływać ucznia z lekcji do dyrekcji).

2. Jeśli osobą zgłaszającą nie jest ofiara, na początku prosimy o opis sytuacji, także z zachowaniem podmiotowości i poszanowaniem uczuć osoby zgłaszającej (np. strach przed byciem kapusiem, obawa o własne bezpieczeństwo). W każdej sytuacji w trakcie ustalania okoliczności trzeba ustalić charakter zdarzenia (rozmiar i rangę szkody, jednorazowość /powtarzalność ). Realizując procedurę należy unikać działań , które mogłyby wtórnie stygmatyzować ofiarę lub sprawcę, np.: wywoływanie uczniów w z lekcji, konfrontowanie ofiary i sprawcy, niewspółmierna kara, wytykanie palcami, etc. Trzeba dokonać oceny, czy zdarzenie wyczerpuje znamiona cyberprzemocy, czy jest np. niezbyt udanym żartem (wtedy trzeba podjąć działania profilaktyczne mające na celu nie dopuszczenie do eskalacji tego typu zachowań w stronę cyberprzemocy).

Opis okoliczności, analiza, zabezpieczenie dowodów:

            Należy zabezpieczyć wszystkie dowody związane z aktem cyberprzemocy (np. zrobić kopię materiałów , zanotować datę i czas otrzymania materiałów w, dane nadawcy, adresy stron www, historię połączeń , etc.). W trakcie zbierania materiałów w należy zadbać o bezpieczeństwo osób zaangażowanych w problem.

Identyfikacja sprawcy(-ów)   Identyfikacja sprawcy(o w) często jest możliwa dzięki zebranym materiałom –wynikom rozmów w z osobą zgłaszającą, z ofiarą, analizie zebranych materiałów w. Ofiara często domyśla się, kto stosuje wobec niego cyberprzemoc.

Jeśli ustalenie sprawcy nie jest możliwe, a w ocenie kadry pedagogicznej jest to konieczne, należy  skontaktować się z Policją. Bezwzględnie należy zgłosić rozpowszechnianie nagich zdjęć osób poniżej 18 roku życia (art. 202 par. 3 KK)

Aktywności wobec sprawców zdarzenia ze szkoły/ spoza szkoły:

    Gdy sprawca cyberprzemocy jest znany i jest on uczniem szkoły, pedagog szkolny powinien przeprowadzić z nim rozmowę o jego zachowaniu. Rozmowa taka ma służyć ustaleniu okoliczności zdarzenia, jego wspólnej analizie (w tym np. przyjrzeniu się przyczynom), a także próbie rozwiązania sytuacji konfliktowej (w tym sposobów w zadośćuczynienia ofiarom cyberprzemocy).

Cyberprzemoc powinna podlegać sankcjom określonym w wewnętrznych przepisach szkoły (m. in. w statucie, kontrakcie, regulaminie). Szkoła może tu stosować konsekwencje przewidziane dla sytuacji „tradycyjnej” przemocy. Warto jednak rozszerzyć repertuar dostępnych środków , np. o czasowy zakaz korzystania ze szkolnej pracowni komputerowej w czasie wolnym i przynoszenia do szkoły akcesoriów  elektronicznych (PSP, mp3) itp.

Aktywności wobec ofiar zdarzenia:

            W pierwszej kolejności należy udzielić wsparcia ofierze. Musi się ona czuć bezpieczna i zaopiekowana przez dorosłych. Na poczucie bezpieczeństwa dziecka wpływa fakt, z e wie ono, iż szkoła podejmuje kroki w celu rozwiązania problemu.

Podczas rozmowy z uczniem –ofiarą cyberprzemocy –należy zapewnić go, że nie jest winny zaistniałej sytuacji oraz że nikt nie ma prawa zachowywać się w ten sposób  wobec niego, a także podkreślić , że dobrze zrobił ujawniając sytuację. Należy okazać zrozumienie dla jego uczuć , w tym trudności z ujawnieniem okoliczności wydarzenia, strachu, wstydu. Trzeba podkreślić , że szkoła nie toleruje przemocy i z e zostaną podjęte odpowiednie procedury interwencyjne. Należy poinformować ucznia o krokach, jakie może podjąć szkoła i sposobach, w jaki może zapewnić mu bezpieczeństwo.

Należy pomóc ofierze (rodzicom ofiary) w zabezpieczeniu dowodów w zerwaniu kontaktu ze sprawcą, zadbaniu o podstawowe zasady bezpieczeństwa on-line (np. nieudostępnianie swoich danych kontaktowych, kształtowanie swojego wizerunku etc).

Pomoc ofierze nie może kończyć się w momencie zakończenia procedury. Warto monitorować sytuację, „czuwać ” nad jej bezpieczeństwem, np. zwracać uwagę czy nie są podejmowane wobec niej dalsze działania przemocowe, obserwować , jak sobie radzi w grupie po ujawnionym incydencie cyberprzemocy.

W działania wobec ofiary należy także włączyć rodziców w/opiekunów w ofiary –trzeba na bieżąco ich informować o sytuacji, pamiętając przy tym o podmiotowym traktowaniu dziecka –mówiąc mu o tym i starając się uzyskać jego akceptację dla udziału rodziców. Jeśli dziecko nie wyraża zgody, należy omówić z nim jego obawy, a jeśli to nie pomaga powołać się na obowiązujące nas zasady i przekazać informację rodzicom.

W trakcie rozmowy z dzieckiem i/lub jego rodzicami/opiekunami, jeśli jest to wskazane, można zaproponować pomoc specjalisty (np. psycholog szkolny, poradnia psychologiczno-pedagogiczna) oraz przekazać informację o możliwości  zgłoszenia sprawy Policji.

Aktywności wobec świadków:        

    Należy zadbać o bezpieczeństwo świadków  zdarzenia, zwłaszcza, jeśli byli oni osobami ujawniającymi cyberprzemoc. W trakcie rozmowy ze świadkami należy okazać zrozumienie i empatię dla ich uczuć –obawy przed przypięciem łatki „donosiciela”, strachu przed staniem się kolejną ofiarą sprawcy itp.

Współpraca z Policją i sądami rodzinnymi:  

Samo wystąpienie zjawiska cyberprzemocy nie jest jednoznaczne z koniecznością zaangażowania Policji i sądu rodzinnego –procedura powinna umożliwiać rozwiązanie sytuacji problemowej na poziomie pracy wychowawczej szkoły. Szkoła powinna powiadomić odpowiednie służby (np. sąd rodzinny), gdy wykorzysta wszystkie dostępne jej środki wychowawcze (rozmowa z rodzicami, konsekwencje z statutu i/lub regulaminu wobec ucznia) i interwencje pedagogiczne, a ich zastosowanie nie przynosi pożądanych rezultatów w (np. nie ma zmian postawy ucznia).

Kontaktu z Policją wymagają wszelkie sytuacje, w których zostało naruszone prawo (np. groźby karalne, świadome publikowanie nielegalnych treści, rozpowszechnianie nagich zdjęć z udziałem małoletnich). Za zgłoszenie powinien odpowiadać dyrektor szkoły.

Współpraca z dostawcami Internetu i operatorami telekomunikacyjnymi:

Kontakt z dostawcą usługi może być wskazany w celu usunięcia z sieci kompromitujących lub krzywdzących materiałów w. Do podjęcia takiego działania stymuluje administratora serwisu art. 14 Ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

Naruszenia prywatności dotyczące nieodpowiedniego lub niezgodnego z prawem wykorzystania danych osobowych lub wizerunku dziecka i pracownika szkoły - procedura reagowania

Podstawy prawne uruchomienia procedury:             Kodeks Karny (art. 190a par. 2)

Rodzaj zagrożenia objętego procedurą:

            Zagrożenie to polega na naruszeniu prywatności dziecka lub pracownika szkoły poprzez nieodpowiednie lub niezgodne z prawem wykorzystanie danych osobowych lub wizerunku dziecka i pracownika szkoły. Należy zwrócić uwagę, iż podszywanie się pod inną osobę, wykorzystywanie jej wizerunku lub danych osobowych w celu wyrządzenia jej szkody osobistej lub majątkowej jest w świetle polskiego prawa przestępstwem. Najczęstszymi formami wyłudzenia lub kradzieży danych jest przejęcie profilu na portalu społecznościowym w celu dyskredytacji lub naruszenia dobrego wizerunku ofiary (np. publikacja zdjęć intymnych bądź montowanych), szantażu (w celu uzyskania korzyści finansowych w zamian za niepublikowanie zdjęć bądź treści naruszających dobry wizerunek ofiary), dokonania zakupów i innych transakcji finansowych (np. w sklepach internetowych na koszt ofiary) lub uzyskania korzyści (np. usługi premium SMS). Często naruszenia prywatności łączy się z cyberprzemocą

 

SPOSÓB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA

 

        Gdy sprawcą jest uczeń - kolega ofiary ze szkoły czy klasy, uczniowie lub rodzice winni skontaktować się z dyrektorem szkoły, wychowawcą lub Szkolnym Mentorem Bezpieczeństwa Cyfrowego. W przypadku, gdy do naruszenia prywatności poprzez kradzież, wyłudzenie danych osobowych wykorzystanie wizerunku dziecka dochodzi ze strony dorosłych osób trzecich, rodzice winni skontaktować się bezpośrednio z Policją i powiadomić o tym szkołę (zgodnie z Kodeksem Karnym ściganie następuje tu na wniosek pokrzywdzonego). Istotne dla ścigania sprawcy będzie uzyskanie dowodów, że sprawca zmierzał do wyrządzenia ofierze szkody majątkowej lub osobistej. Samo podszywanie się pod ofiarę nie jest karalne.

 W pierwszej kolejności należy zabezpieczyć dowody nieodpowiedniego lub niezgodnego z prawem działania - w formie elektronicznej (e-mail, zrzut ekranu, konwersacja w komunikatorze lub sms). Równolegle należy dokonać zmian tych danych identyfikujących, które zależą od ofiary, tj. haseł i loginów lub kodów dostępu do platform i portali internetowych, tak aby uniemożliwić kontynuację procederu naruszania prywatności - w działaniu tym ucznia i/lub jego rodzica/opiekuna prawnego powinien wspierać Szkolny Mentor Bezpieczeństwa Cyfrowego.

Jeśli wykradzione dane zostały wykorzystane w celu naruszenia dobrego wizerunku ofiary, bądź w innych celach niezgodnych z prawem należy dążyć do wyjaśnienia tych działań i usunięcia ich skutków, także tych widocznych w Internecie. Likwidacja stron internetowych czy profili w portalach społecznościowych, która wymagać będzie interwencji w zebrane dowody musi odbywać się za zgodą Policji (o ile została powiadomiona). Szczególnej uwagi wymagają incydenty kradzieży tożsamości w celu posłużenia się nią np. podczas zakupu towarów online lub dokonania transakcji finansowych. W tym przypadku należy skontaktować się ze sklepem lub pożyczkodawcą i wyjaśnić charakter zdarzenia.

Identyfikacja sprawcy(-ów)

 

        W przypadku, gdy dowody jasno wskazują na konkretnego sprawcę oraz na spełnianie przesłanki, iż sprawca zmierzał do wyrządzenia ofierze szkody majątkowej lub osobistej należy je zabezpieczyć i przekazać Policji. W przypadku, gdy trudno to ustalić, identyfikacji dokonać winna Policja.

W przypadku znanego sprawcy, który jednak nie działał z powyższych pobudek, szkoła powinna dążyć do rozwiązania problemu w ramach działań wychowawczo – edukacyjnych uzgodnionych rodzicami.

Aktywności wobec sprawców zdarzenia ze szkoły/ spoza szkoły:

Gdy sprawcą incydentu jest uczeń szkoły, należy wobec niego – w porozumieniu z rodzicami – podjąć działania wychowawcze, zmierzające do uświadomienia nieodpowiedniego i nielegalnego charakteru czynów, jakich dokonał. Jednym z elementów takich działań powinny być przeprosiny złożone osobie poszkodowanej.

Celem takich działań winno być nie tylko nabycie odpowiedniej wiedzy przez ucznia na temat wagi poszanowania prywatności w codziennym życiu, ale trwała zmiana jego postawy na akceptującą szacunek dla wizerunku i prywatności. Działania takie szkoła winna podjąć niezależnie od powiadomienia Policji/ sądu rodzinnego.

Dyrekcja szkoły winna podjąć decyzje w sprawie powiadomienia o incydencie Policji, biorąc pod uwagę wiek sprawcy, jego dotychczasowe zachowanie, postawę po odkryciu incydentu oraz opinie wychowawcy i pedagoga. Przed podjęciem decyzji o zgłoszeniu incydentu na Policję należy rozważyć, czy istnieją dowody, iż uczeń - sprawca zmierzał do wyrządzenia ofierze szkody majątkowej lub osobistej. W takim przypadku dobrym rozwiązaniem jest uzyskanie interpretacji prawnej adwokata lub radcy prawnego.

Aktywności wobec ofiar zdarzenia:

            Ofiary incydentów należy otoczyć – w porozumieniu z rodzicami/opiekunami prawnymi - opieką pedagogiczno-psychologiczną i powiadomić o działaniach podjętych w celu usunięcia skutków działania sprawcy (np. usunięcie z Internetu intymnych zdjęć ofiary, zablokowanie dostępu do konta w portalu społecznościowym). Jeśli kradzież tożsamości, bądź naruszenie dobrego wizerunku ofiary jest znane tylko jej i rodzicom, szkoła winna zapewnić poufność działań, tak aby informacje narażające ofiarę na naruszenie wizerunku nie były rozpowszechniane.

Aktywności wobec świadków:

            Gdy kradzież tożsamości, bądź naruszenie dobrego wizerunku ofiary jest znane szerszemu gronu uczniów szkoły, należy podjąć wobec nich działania wychowawcze, zwracające uwagę na negatywną ocenę naruszania wizerunku ucznia – koleżanki lub kolegi oraz ryzyko penalizacji.

Współpraca z Policją i sądami rodzinnymi:

            Gdy naruszenie prywatności, czy wyłudzenie lub kradzież tożsamości skutkują wyrządzeniem ofierze szkody majątkowej lub osobistej, rodzice dzieci winni o nim powiadomić Policję.

Współpraca ze służbami placówkami specjalistycznymi:

            W przypadku konieczności podejmowania dalszych działań pomocowych wobec ofiary, można skierować ucznia, za zgodą i we współpracy z rodzicami, do placówki specjalistycznej, np. terapeutycznej

Zagrożenia dla zdrowia dzieci w związku z nadmiernym korzystaniem z Internetu – procedura reagowania

Podstawy prawne uruchomienia procedury: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe

Rodzaj zagrożenia objętego procedurą (opis):

            Infoholizm (siecioholizm) – nadmierne, obejmujące niekiedy niemal całą dobę korzystanie z zasobów Internetu i gier komputerowych (najczęściej sieciowych) i portali społecznościowych przez dzieci. Jego negatywne efekty polegają na pogarszaniu się stanu zdrowia fizycznego (np. choroby oczu, padaczka ekranowa, choroby kręgosłupa) i psychicznego (irytacja, rozdrażnienie, spadek sprawności psychofizycznej, a nawet depresja), zaniedbywaniu codziennych czynności, oraz osłabianiu relacji rodzinnych i społecznych.

SPOSÓB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA

 

Przyjęcie zgłoszenia i ustalenie okoliczności zdarzenia:

            Infoholizm stwierdza najczęściej rodzic lub opiekun prawny dziecka. W przypadku konieczności podejmowania dalszych działań pomocowych można skierować ucznia, za zgodą i we współpracy z rodzicami, do placówki specjalistycznej, np. terapeutycznej. Kluczowe są tutaj pozostałe objawy wskazane wyżej.

Nauczyciele w szkole także powinni zainteresować się przypadkami dzieci nieangażujących się w życie klasy, a poświęcającymi wolne chwile na kontakt online lub przychodzącymi do szkoły po nieprzespanej nocy. Rzadziej zgłoszeń można się spodziewać od rówieśników dziecka nadmiernie korzystającego z sieci.

Opis okoliczności, analiza, zabezpieczenie dowodów:

            Reakcja szkoły powinna polegać w pierwszych krokach na ustaleniu skutków zdrowotnych i psychicznych, jakie nadmierne korzystanie z zasobów Internetu wywołało u dziecka (np. gorsze oceny w nauce, niedosypianie, niedojadanie, rezygnacja z dawnych zainteresowań, załamanie się relacji z rodziną czy rówieśnikami). Celem tych ustaleń jest wybór odpowiedniej ścieżki rozwiązywania problemu - z udziałem specjalistów (lekarzy, terapeutów) lub bez – wyłącznie w szkole. W początkowej fazie popadania w uzależnienie do Internetu należy koncentrować się na wsparciu udzielonym w rodzinie i w szkole (psycholog/pedagog szkolny, wychowawca).

Aktywności wobec ofiar zdarzenia:

         Osoba, której problem dotyczy, powinna zostać otoczona zindywidualizowaną opieką przez pedagoga/psychologa szkolnego. Pierwszym jej etapem będzie rozmowa (rozmowy) ze specjalistą, która pozwoli zdiagnozować poziom zagrożenia, określić przyczyny popadnięcia w nałóg (np. sytuacja domowa, brak sukcesów edukacyjnych w szkole, izolacja w środowisku rówieśniczym) i ukazać specyfikę przypadku. Każde dziecko, u którego podejrzewa się nałóg korzystania z Internetu powinno zostać profesjonalnie zdiagnozowane przez psychologa szkolnego. Czasem warto w tym zakresie skorzystać z pomocy Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.

Dziecku w trakcie wsparcia należy zapewnić komfort psychiczny - o jego sytuacji i specyfice uwarunkowań osobistych muszą zostać powiadomieni wszyscy uczący go i oceniający nauczyciele.

O ile nie wiedzą o problemie swojego dziecka, niezbędne jest powiadomienie rodziców lub opiekunów prawnych dziecka i omówienie z nimi wspólnych rozwiązań. Tylko synergiczne współdziałanie rodziców i szkoły może zagwarantować powodzenie podejmowanych działań wspierających dziecko.

Aktywności wobec świadków:

            Jeśli świadkami problemu są rówieśnicy dziecka, należy im w rozmowie zwrócić uwagę na negatywne aspekty nadmiernego korzystania z zasobów Internetu oraz zaapelować o codzienne wsparcie dla dziecka dotkniętego problemem, a także o informowanie wychowawcy w przypadku wystąpienia kolejnych przypadków u innych dzieci.

Współpraca ze służbami i placówkami specjalistycznymi:

            W przypadku zdiagnozowania przez psychologa zaawansowanego uzależnienia od korzystania z zasobów Internetu dziecko powinno zostać skierowane przez szkołę, w bliskiej współpracy z rodzicami, do placówki specjalistycznej oferującej program terapeutyczny z zakresu przeciwdziałania uzależnieniom. W części przypadków może się okazać konieczna diagnoza i terapia lekarska.

Nawiązywanie niebezpiecznych kontaktów w Internecie - uwodzenie, zagrożenie pedofilią – procedura reagowania

Podstawy prawne uruchomienia procedury:

            Kodeks Karny, art. 200, 200a par 1 i 2, art. 286 par.1

Rodzaj zagrożenia objętego procedurą (opis)

            Zagrożenie obejmuje kontakty osób dorosłych z małoletnimi w celu zainicjowania znajomości prowadzących do wyłudzenia poufnych informacji, nawiązania kontaktów seksualnych, skłonienia dziecka do zachowań niebezpiecznych dla jego zdrowia i życia lub wyłudzenia własności (np. danych, pieniędzy, cennych przedmiotów rodzinnych).

Telefony alarmowe krajowe: Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży - 116 111

Telefon dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci – 800 100 100

Zgłaszanie nielegalnych treści: Dyżurnet, dyzurnet.pl

SPOSÓB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA

Przyjęcie zgłoszenia i ustalenie okoliczności zdarzenia:

            Osobami najczęściej zgłaszającymi omawiany problem są rodzice/opiekunowie prawni dziecka lub osoby zajmujące się „poszukiwaniem pedofili”. W pierwszym przypadku informacja trafia najpierw do szkół, w drugim - na Policję. Zdarza się, że informacja uzyskiwana jest ze środowiska rówieśników ofiary.

Kluczowe znaczenie w działaniach szkoły ma czas reakcji - szybkość przeciwdziałania zagrożeniu ze względu na niezwykle szkodliwe konsekwencje realizacji kontaktu online, przeradzającego się w zachowania w świecie rzeczywistym: uwiedzenie i wykorzystanie seksualne, kidnaping, a także wyłudzenie pieniędzy czy przedmiotów dużej wartości. W przypadkach niebezpiecznych kontaktów inicjowanych w Internecie może dochodzić do zagrożenia życia i zdrowia dziecka, szantażu i przymusu realizacji czynności seksualnych.

 

Opis okoliczności, analiza, zabezpieczenie dowodów:

            Należy zidentyfikować i zabezpieczyć w szkole, w formie elektronicznej dowody działania dorosłego sprawcy uwiedzenia (zapisy rozmów w komunikatorach, na portalach społecznościowych; zrzuty ekranowe, zdjęcia, wiadomości e-mail).

Jednocześnie – bezzwłocznie - należy dokonać zawiadomienia na Policji o wystąpieniu zdarzenia.

Identyfikacja sprawcy(-ów):

            Ze względu na bezpieczeństwo nie należy podejmować samodzielnych działań w celu dotarcia do sprawcy, lecz udzielać wszelkiego możliwego wsparcia organom ścigania, m.in. zabezpieczyć i przekazać zebrane dowody. Identyfikacja sprawcy wykracza poza kompetencje i możliwości szkoły w większości przypadków uwodzenia przez Internet.

Aktywności wobec sprawców ze szkoły/ spoza szkoły:

            Nie należy podejmować aktywności zmierzających bezpośrednio do kontaktu ze sprawcą. Zadaniem szkoły jest zebranie dowodów i opieka nad ofiarą i ew. świadkami.

Aktywności wobec ofiar zdarzenia:

            W każdym przypadku próby nawiązania niebezpiecznego kontaktu – np. w celu werbunku do sekty lub grupy promującej niebezpieczne zachowania, a także werbunku do grupy terrorystycznej należy przed wszystkim zapewnić ofierze opiekę psychologiczną i poczucie bezpieczeństwa. Podobne wsparcie winno być udzielone w przypadku zaobserwowania antyzdrowotnych i zagrażających życiu zachowań uczniów (samookaleczenia, zażywanie substancji psychoaktywnych), bowiem zachowania te mogą być inicjowane i wzmacniane poprzez kontakty w Internecie. O możliwym związku takich zachowań dzieci z inspiracją w Internecie należy powiadomić rodziców.

Pierwszą czynnością w ramach reakcji na zagrożenie jest otoczenie ofiary pomocą psychologiczno-pedagogiczną we współpracy szkoły z rodzicami/opiekunami prawnymi. W trakcie rozmowy z dzieckiem prowadzonej w warunkach komfortu psychicznego przez wychowawcę/ pedagoga/psychologa/osobę ze szkoły, do której dziecko ma szczególne zaufanie, należy uzyskać wszelkie możliwe informacje o sprawcy i przekazać je Policji. Należy upewnić się, że kontakt ofiary ze sprawcą został przerwany, a dziecko odzyskało poczucie bezpieczeństwa. Towarzyszyć temu powinna analiza sytuacji domowej (rodzinnej) dziecka, w której tkwić może źródło poszukiwania kontaktów w Internecie. Dziecku należy udzielić profesjonalnej opieki terapeutycznej i/lub lekarskiej.

Wszelkie działania szkoły wobec dziecka winny być uzgadniane z rodzicami/opiekunami prawnymi i inicjowane za ich zgodą.

Aktywności wobec świadków:

            Jeżeli zgłaszającym zagrożenie był rówieśnik ofiary, należy również objąć go opieką psychologiczną, pozytywnie wzmacniając jego reakcję na zdarzenie.

Współpraca z Policją i sądami rodzinnymi:

            W przypadkach naruszenia prawa – szczególnie w przypadku uwiedzenia dziecka do lat 15 – obowiązkiem szkoły jest powiadomienie Policji lub sądu rodzinnego.

Współpraca ze służbami społecznymi i placówkami specjalistycznymi:

            W przypadkach uwiedzenia nieletnich przez osoby dorosłe rekomenduje się – w porozumieniu z rodzicami/opiekunami prawnymi – skierowanie ofiary na terapię do placówki specjalistycznej opieki psychologicznej.

 

Seksting, prowokacyjne zachowania i aktywność seksualna jako źródło dochodu osób nieletnich – procedura reagowania

Podstawy prawne uruchomienia procedury : Kodeks Karny (art. 191a i 202)

 

Rodzaj zagrożenia objętego procedurą:

      Seksting to przesyłanie drogą elektroniczną w formie wiadomości MMS lub publikowanie np. w portalach (społecznościowych) prywatnych treści, głównie zdjęć, o kontekście seksualnym, erotycznym i intymnym.

SPOSÓB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA

Przyjęcie zgłoszenia i ustalenie okoliczności zdarzenia:

       Zgłoszeń przypadków sekstingu dokonują głównie rodzice lub opiekunowie prawni dziecka - ofiary. Czasami informacja dociera do szkoły bezpośrednio od jej samej lub z grona bliskich znajomych dziecka. W rzadkich wypadkach nauczyciele i inni pracownicy szkoły sami identyfikują takie zdarzenia w sieci. Delikatny charakter sprawy, a także potencjalna penalizacja sprawcy, wymagają zachowania daleko posuniętej dyskrecji i profesjonalnej reakcji. Czasami zgłoszenia dokonują ofiary lub osoby je znające.

Rodzaj zagrożenia objętego procedurą:

            Seksting to przesyłanie drogą elektroniczną w formie wiadomości MMS lub publikowanie np. w portalach (społecznościowych) prywatnych treści, głównie zdjęć, o kontekście seksualnym, erotycznym i intymnym.

SPOSÓB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA

 

Przyjęcie zgłoszenia i ustalenie okoliczności zdarzenia:

            Zgłoszeń przypadków sekstingu dokonują głównie rodzice lub opiekunowie prawni dziecka - ofiary. Czasami informacja dociera do szkoły bezpośrednio od jej samej lub z grona bliskich znajomych dziecka. W rzadkich wypadkach nauczyciele i inni pracownicy szkoły sami identyfikują takie zdarzenia w sieci. Delikatny charakter sprawy, a także potencjalna penalizacja sprawcy, wymagają zachowania daleko posuniętej dyskrecji i profesjonalnej reakcji. Czasami zgłoszenia dokonują ofiary lub osoby je znające.

Opis okoliczności, analiza, zabezpieczenie dowodów:        

Wyróżniamy 3 podstawowe rodzaje sekstingu, które skutkują koniecznością realizacji zmodyfikowanych procedur reagowania:

Rodzaj 1. Wymiana materiałów o charakterze seksualnym następuje tylko w ramach związku między dwojgiem rówieśników. Materiały nie uległy rozprzestrzenieniu dalej.

Rodzaj 2. Materiały o charakterze seksualnym zostały rozesłane większej liczbie osób, jednak nie dochodzi do cyberprzemocy na tym tle. Młodzież traktuje materiał jako formę wyrażenia siebie.

Rodzaj 3. Materiały zostały rozesłane większej liczbie osób w celu upokorzenia osoby na nich zaprezentowanej – lub zostają rozpowszechnione omyłkowo, jednak są zastosowane jako narzędzie cyberprzemocy.

Identyfikacja sprawcy (-ów):

            Identyfikacja sprawcy będzie możliwa przede wszystkim dzięki zabezpieczeniu dowodów - przesyłanych zdjęć, czy zrzutów ekranów portali, w których opublikowano zdjęcie(-a). Jako, że seksting jest karalny, skrupulatność i wiarygodność dokumentacji ma duże znaczenie. Należy przy tym przestrzegać zasad dyskrecji, szczególnie w środowisku rówieśniczym ofiary.

Aktywności wobec sprawców zdarzenia ze szkoły/ spoza szkoły:

            Zidentyfikowani małoletni sprawcy sekstingu winni zostać wezwani do dyrekcji szkoły, gdzie zostaną im przedstawione dowody ich aktywności. Niezależnie od zakresu negatywnych zachowań i działań wszyscy sprawcy powinni otrzymać wsparcie pedagogiczne i psychologiczne. Konieczne są także rozmowy ze sprawcami w obecności ich rodziców zaproszonych do szkoły.

Rodzaj 1. Dalsze działania poza zapewnieniem wsparcia i opieki psychologiczno-pedagogicznej nie są konieczne, jednak istotne jest pouczenie sprawców zdarzenia, że dalsze rozpowszechnianie materiałów może być nielegalne i będzie miało ostrzejsze konsekwencje, w tym prawne.

Rodzaj 2. Niektóre z tego typu materiałów mogą zostać uznane za pornograficzne, w takim wypadku na dyrektorze placówki ciąży obowiązek zgłoszenia incydentu na Policję. Rozpowszechnianie materiałów pornograficznych z udziałem nieletnich jest przestępstwem ściganym z urzędu (par. 2020 Kodeksu Karnego), dlatego też dyrektor placówki jest zobowiązany do zgłoszenia incydentu na Policję i/lub do sądu rodzinnego. Wszelkie działania wobec sprawców incydentu powinny być podejmowane w porozumieniu z ich rodzicami lub opiekunami prawnymi.

Rodzaj 3. Niektóre z tego typu materiałów mogą zostać uznane za pornograficzne – konieczne zgłoszenie takiego przypadku na Policję. W sytuacji zaistnienia znamion cyberprzemocy, należy dodatkowo

Aktywności wobec ofiar zdarzenia:

zastosować procedurę:

 Cyberprzemoc. Decyzja o ewentualnym poinformowaniu opiekunów powinna być podejmowana przez pedagoga/psychologa, biorącego pod uwagę dobro małoletnich, w zależności od charakteru sytuacji.

 

            Pierwszą reakcją szkoły i rodziców, obok dokumentacji dowodów, winno być otoczenie wszechstronną, dyskretną opieką psychologiczno - pedagogiczną ofiary oraz zaproponowanie odpowiednich działań wychowawczych, w przypadku upublicznienia przypadku sekstingu w środowisku rówieśniczym. Rozmowa na temat identyfikacji potencjalnego sprawcy powinna być realizowana w warunkach komfortu psychicznego dla dziecka – ofiary sekstingu, z szacunkiem dla jego indywidualności i przeżytego stresu.

Aktywności wobec świadków:

            Jeśli przypadek sekstingu zostanie upowszechniony w środowisku rówieśniczym – np. poprzez przesłanie MMS do uczniów tej samej szkoły lub klasy lub publikację w portalu społecznościowym, należy podjąć działania wychowawcze, uświadamiające negatywne aspekty moralne sekstingu oraz narażanie się na dotkliwe kary.

Współpraca z Policją i sądami rodzinnymi:

            W przypadku publikacji lub upowszechniania zdjęć o charakterze pornografii dziecięcej (co jest wykroczeniem ściganym z urzędu) kierownictwo szkoły jest zobowiązane do powiadomienia o tym zdarzeniu Policji lub sądu rodzinnego.

Współpraca ze służbami społecznymi i placówkami specjalistycznymi:

            Kontakt ofiar z placówkami specjalistycznymi może okazać się konieczny w indywidualnych przypadkach. O skierowaniu do nich decyzję powinien podjąć psycholog/pedagog szkolny wspólnie z rodzicami/opiekunami prawnymi ofiary.

Bezkrytyczna wiara w treści zamieszczone w Internecie, nieumiejętność odróżnienia treści prawdziwych od nieprawdziwych, szkodliwość reklam – procedury reagowania

Podstawy prawne uruchomienia procedury: Ustawa z 11 stycznia 2017r. – prawo oświatowe

Rodzaj zagrożenia objętego procedurą (opis):

            Brak umiejętności odróżniania informacji prawdziwych od nieprawdziwych publikowanych w Internecie, bezkrytyczne uznawanie za prawdę tez publikowanych w forach internetowych, kierowanie się informacjami zawartymi w reklamach. Taka postawa dzieci prowadzić może do zagrożeń życia i zdrowia (np. stosowania wyniszczającej diety, samookaleczeń), skutkować rozczarowaniami i porażkami życiowymi (w efekcie korzystania z fałszywych informacji), utrudniać lub uniemożliwiać osiąganie dobrych wyników w edukacji (korzystanie z upraszczających i zawężających temat „ściąg” i „bryków”), a także utrwalenia się u ucznia ambiwalentnych postaw moralnych.

POSÓB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA

Przyjęcie zgłoszenia i ustalenie okoliczności zdarzenia:

            Uczniowie nie umiejący odróżniać prawdy od fałszu informacji publikowanych w Internecie winni być identyfikowani przez nauczycieli i wychowawców w trakcie lekcji wszystkich przedmiotów. Często taka postawa ujawnia się podczas przygotowania prac domowych i jest stosunkowo łatwa do zidentyfikowania przez oceniającego je nauczyciela.

Opis okoliczności, analiza, zabezpieczenie dowodów:

            Posługiwanie się nieprawdziwymi informacjami zaczerpniętymi z Internetu w procesie dydaktycznym – podczas lekcji lub w zadaniach domowych, każdorazowo winno być zauważone przez nauczyciela, przeanalizowane i sprostowane. Przypadki spektakularne powinny być archiwizowane przez nauczycieli i wykorzystywane podczas zajęć z edukacji medialnej (informacyjnej).

Aktywności wobec sprawców zdarzenia ze szkoły/ spoza szkoły:

            Wystarczającą reakcją jest opublikowanie sprostowania nieprawdziwych informacji i - w miarę możliwości – rozpowszechnienie ich w Internecie, w portalach o zbliżonej tematyce.

Aktywności wobec ofiar zdarzenia i świadków:

            Szkoła powinna prowadzić działania profilaktyczne - edukację medialną (informacyjną), zarówno w formie zajęć pozalekcyjnych, jak i w trakcie lekcji przedmiotów nieinformatycznych (np. historii, języka polskiego, wychowania w rodzinie) przez wszystkie lata nauki ucznia w szkole. Zajęcia w szkole mogą mieć charakter kilkuminutowych elementów edukacji medialnej wplecionej w lekcje o innej tematyce i/lub lekcji ukierunkowanych na zdobywanie przez dzieci i młodzież kompetencji medialnych

Łamanie prawa autorskiego – procedura reagowania

Podstawy prawne uruchomienia procedury:             Kodeks Karny

Rodzaj zagrożenia objętego procedurą (opis):

            Ryzyko poniesienia odpowiedzialności cywilnej lub karnej z tytułu naruszenia prawa autorskiego albo negatywnych skutków pochopnego spełnienia nieuzasadnionych roszczeń (tzw. copyright trolling)

SPOSÓB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA

Przyjęcie zgłoszenia i ustalenie okoliczności zdarzenia:

            W zależności od okoliczności oraz zaawansowania problemu, w którym doszło do ujawnienia sprawy, zdarzenie może zostać zgłoszone w sposób nieformalny (ustnie, telefonicznie, pocztą elektroniczną, na zamkniętym lub publicznym forum internetowym, na piśmie w postaci wezwania podpisanego przez domniemanego uprawnionego lub jego pełnomocnika) lub formalny (w postaci doręczenia odpisu pozwu lub innego pisma urzędowego np. wezwania z Policji lub prokuratury). Przyjęcie zgłoszenia dokonanego w sposób nieformalny powinno zaowocować powstaniem bardziej formalnego śladu, w postaci np. notatki służbowej, zakomunikowania przełożonemu itd. w zależności od wagi sprawy.

Na wstępnym etapie należy przede wszystkim unikać wdawania się w argumentację, pochopnego przyznawania roszczeń lub spełniania żądań, piętnowania domniemanych sprawców itd. bez ustalenia wszystkich okoliczności sprawy, w razie potrzeby w konsultacji z prawnikiem. Prawo autorskie jest regulacją skomplikowaną, a sądy decydują w sprawach o naruszenie praw autorskich często w bardzo odmienny sposób, dlatego w większości przypadków uzyskanie fachowej pomocy prawnej jest wysoce wskazane.

Najczęstszym przypadkiem, w którym szkoła może zetknąć się z problemem naruszenia praw autorskich jest internetowych szkoły, poza zakresem dozwolonego użytku, przez jej pracowników bądź uczniów. W przypadku naruszeń dokonanych przez uczniów szkoła nie może występować w roli sędziego - dochodzenie roszczeń należy pozostawić osobom uprawnionym. Szkoła powinna na każdym etapie skupić się na swojej roli edukacyjno-wychowawczej poprzez organizację lekcji na temat praw autorskich, zwracając przy tym uwagę, że powinny one rzeczowo i konkretnie informować, jakie czyny są dozwolone, a jakie zabronione prawem.

Opis okoliczności, analiza, zabezpieczenie dowodów:

            Należy zebrać informacje przede wszystkim o:

• osobie dokonującej zgłoszenia, czy jest do tego uprawniona (czy faktycznie przysługują jej prawa autorskie do danego utworu, czy posiada ważne pełnomocnictwo itd.)

• wykorzystanym utworze (czy faktycznie jest chroniony przez prawo autorskie, w jakim zakresie został wykorzystany i czy zakres ten mieści się w zakresie posiadanych licencji lub dozwolonego użytku)

Należy zweryfikować wszystkie informacje podawane przez zgłaszającego lub inne osoby. Jeżeli np. powołuje się on na toczące się w sprawie postępowanie karne, należy podjąć kontakt z odpowiednimi służbami celem ustalenia, czy takie postępowanie faktycznie się toczy, czego dokładnie dotyczy i jaka jest w nim rola poszczególnych osób. Taki kontakt najlepiej przeprowadzać za pośrednictwem adwokata lub radcy prawnego.

Należy sprawdzić, czy okoliczności podane w zgłoszeniu faktycznie miały miejsce i czy powoływane tam dowody nie zostały zmanipulowane.

Identyfikacja sprawcy(-ów):

            Dochodzenie naruszeń praw autorskich realizowane jest, co do zasady, z inicjatywy samego uprawnionego przed sądami, a w przypadku naruszeń stanowiących przestępstwo dodatkowo zaangażowane mogą być Policja i prokuratura. Szkoła nie powinna wyręczać tych organów w ich rolach ani też wkraczać w ich kompetencje. Szkoła powinna skupić się na swojej roli wychowawczej i edukacyjnej, wykorzystując otrzymanie zgłoszenia rzekomego naruszenia do przekazania zaangażowanym osobom (a być może i wszystkim uczniom, nauczycielom i opiekunom) wiedzy na temat tego, jak faktycznie prawo reguluje tę konkretną sytuację.

Aktywności wobec sprawców zdarzenia ze szkoły/ spoza szkoły:

            Zasadniczo o dochodzeniu roszczeń wobec sprawcy decyduje sam uprawniony (tzn. autor lub inna osoba, której przysługują prawa autorskie). Szkoła powinna natomiast podjąć działania o charakterze edukacyjno-wychowawczym, polegające na obszernym wyjaśnieniu, na czym polegało naruszenie oraz przekazaniu wiedzy, jak do naruszeń nie dopuścić w przyszłości.

Aktywności wobec ofiar zdarzenia:

            Jeżeli osobą, której prawa autorskie naruszono, jest uczeń należy rozważyć możliwość wystąpienia w roli mediatora, aby stosownie do okoliczności ułatwić stronom ugodowe lub inne kompromisowe zakończenie powstałego sporu. Np. w przypadku, gdy ofiarą jest osoba ze szkoły, autorytet szkoły może pomóc w skłonieniu sprawcy do zaprzestania naruszeń. Z kolei w przypadku, gdy ofiarą jest osoba spoza szkoły, szkoła może pomóc sprawcy w doprowadzeniu do zaniechania naruszeń i naprawienia ich skutków bez niepotrzebnej eskalacji sporu.

Aktywności wobec świadków:

            Stosownie do okoliczności, należy samodzielnie zebrać ich zeznania lub zadbać, aby zostały one zebrane przez uprawnione organy.

Współpraca z Policją i sądami rodzinnymi:

            Ponieważ, co do zasady dochodzenie roszczeń z tytułu naruszeń zależy od decyzji uprawnionego, to uprawniony musi samodzielnie zdecydować czy zawiadamiać Policję lub składać powództwo. Stosownie do wskazanej wyżej roli mediatora, szkoła powinna zaangażować się natomiast przede wszystkim w ułatwianie zakończenia sporu bez takiej eskalacji.

Współpraca ze służbami społecznymi i placówkami specjalistycznymi:

            Warto rozważyć zorganizowanie szkoleń lub warsztatów z zakresu prawa autorskiego w Internecie dla wszystkich zainteresowanych osób w szkole.

Współpraca z dostawcami Internetu i operatorami telekomunikacyjnymi:

            Zależnie od okoliczności, może być wskazana asysta sprawcy bądź ofiary przy kontakcie z tego typu podmiotami, np. w celu zablokowania dostępu do utworu umieszczonego w Internecie z naruszeniem prawa. Ponadto, stosownie do przepisów prawa, tego typu usługodawcy mogą zostać zobowiązani do przekazania szczegółów dotyczących naruszenia dokonanego z użyciem ich usług (do czego jednak może być potrzebne postanowienie sądowe).

Zagrożenia bezpieczeństwa technicznego sieci, komputerów i zasobów online – procedura reagowania

Podstawy prawne uruchomienia procedury:

            Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe Statut szkoły, Regulamin szkoły

Rodzaj zagrożenia objętego procedurą (opis):

            Kategoria technicznych zagrożeń bezpieczeństwa cyfrowego obejmuje obecnie szerokie spectrum problemów: (1) ataki przez wirusy, robaki i trojany, (2) ataki na zasoby sieciowe (hakerstwo, spyware, crimeware, eksploit, ataki słownikowe i back door, skanowanie portów, phishing, pharming, sniffing, spoofing, ataki Denial of service , rootkit) i ataki socjotechniczne. Na styku z zagadnieniami technicznymi lokalizują się zagrożenia wynikające z nieprawidłowych i szkodliwych zachowań użytkowników np. używanie łatwych do odgadnięcia haseł, pozostawianie komputerów włączonych bez opieki, czy brak zabezpieczeń na wypadek braku energii elektrycznej.

SPOSÓB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA

 

Przyjęcie zgłoszenia i ustalenie okoliczności zdarzenia:

            W przypadku wystąpienia incydentów zagrożenia bezpieczeństwa cyfrowego pracownik szkoły zobowiązany jest do zgłoszenia go osobie odpowiedzialnej za infrastrukturę cyfrową szkoły oraz dyrekcji. Kluczowe znaczenie ma zebranie i zabezpieczenie przez specjalistę dowodów w formie elektronicznej.

Opis okoliczności, analiza, zabezpieczenie dowodów:

             Szczegółowy opis procedur reagowania na wystąpienie w szkole różnorodnych zagrożeń bezpieczeństwa cyfrowego powinien zostać zawarty w dokumencie „polityka bezpieczeństwa cyfrowego” danej szkoły stanowiącej element Szkolnego Planu Zapewnienia Bezpieczeństwa Cyfrowego. W części przypadków szkoła poradzi sobie we własnym zakresie, w niektórych konieczne będzie skorzystanie z zewnętrznego wsparcia wyspecjalizowanych firm.

Identyfikacja sprawców:      

                    Identyfikację sprawców ataku należy pozostawić specjalistom – informatykom. W sytuacji, gdy incydent spowodował szkole straty materialne lub wiązał się z utratą danych należy powiadomić Policję, aby podjęła działania na rzecz zidentyfikowania sprawcy.

Aktywności wobec sprawców zdarzenia ze szkoły/ spoza szkoły:

            Jeśli sprawcami incydentu są uczniowie danej szkoły, o zaistniałej sytuacji należy powiadomić ich rodziców, zaś wobec nich podjąć działania wychowawcze. Jeżeli skutki ataku mają dotkliwy charakter, doprowadziły do zniszczenia mienia lub utraty istotnych danych (np. gromadzonych w e-dzienniku szkoły), należy taki przypadek zgłosić na Policję.

Aktywności wobec świadków:

            O incydencie należy powiadomić społeczność szkolną (uczniów, nauczycieli, rodziców) i zaprezentować podjęte sprawnie działania, tak przywracające działanie aplikacji i sieci komputerowej w szkole, jak i wychowawczo-edukacyjne wobec dzieci.

Współpraca z Policją i sądami rodzinnymi:

            W przypadku wystąpienia strat materialnych oraz utraty danych (szczególnie danych wrażliwych) należy zgłosić incydent na Policji.

Współpraca ze służbami społecznymi i placówkami specjalistycznymi:

            W przypadkach zaawansowanych awarii (np. wywołanych przez Trojany) lub strat (np. utrata danych komputerowych) konieczne jest skorzystanie z zewnętrznego wsparcia eksperckiego, kontakt z serwisem twórcy oprogramowania lub zamówienie usługi w wyspecjalizowanej firmie.

 

 

 

 

 

 

                                                                                       Program opracowano w składzie:

                                                                                                          

 

 

Aktualności

Kontakt

  • Szkoła Podstawowa im. Miłośników Przyrody w Laskownicy
    89-240 Kcynia LASKOWNICA
  • 52/5893754

Galeria zdjęć